Istotnie, trochę może to dziwić, skoro przy obecnych czterech i tak nie ma tłoku... Wciąż jednak nie mają miejsca w naszej świątyni niesłyszący i niepełnosprawni ruchowo, proszący o sakrament pojednania. Dzięki parafialnemu stolarzowi, w miejscu, które od dłuższego czasu było do tego celu przeznaczone, na ścianach zamontowano laminowane płyty ustawiono klęcznik (dla osób tylko niesłyszących) oraz dwa krzesła (jedno dla spowiednika, drugie dla osoby niepełnosprawnej). Drzwi są na tyle szerokie, aby przejechać mógł przez nie wózek inwalidzki. Aby skorzystać ze spowiedzi w tym konfesjonale, wystarczy poprosić któregokolwiek z księży. Teraz nikt nie może się czuć wyłączony.