Gdy w ubiegłym tygodniu pisałem o oddaniu i po-święceniu konfesjonału, był on jeszcze do końca niekompletny. Nie było w nim jeszcze drzwi oraz samego klęcznika, przy którym można by się wyspowiadać. Ten brak szybko jednak został uzupełniony. Nasz sprawdzony stolarz prędziutko się uwinął i przy pomocy miejscowego tapicera dostarczyli potrzebny mebel. Teraz jest tak, jak powinno być. Bóg zapłać.