Arcykapłani, uczeni w Piśmie i starsi - taki oto duchowy i intelektualny potencjał wybrał się na spotkanie z Chrystusem. Mieli prawo wielu rzeczy nie wiedzieć i na wielu się nie znać. To jednak, co uczynili było najprostszą zaczepką, próbą prowokacji. Nic więc dziwnego, że sam Pan - nie chcąc się wdawać w głębsze dyskusje - odpowiedział im pytaniem o wartość chrztu janowego. Tu zaś rozegrało się to, co najciekawsze: od Boga on, czy od ludzi. Ci mądrzy panowie doskonale wiedzieli, co odpowiedzieć, ale... rozglądali się za podpowiedzią. Niczym zwycięzcy gladiatorzy rozglądali się wokół, szukając kierunku wyciągniętych kciuków. Jak politycy, którzy nie podejmą decyzji, nie zagłosują nim nie zapoznają się ze „słupkami poparcia". To przecież kierowanie się stadnym odruchem. Nie są już w stanie samodzielnie myśleć i podejmować odważnych decyzji? Pewnie nie. Jeśli się bowiem wejdzie na ścieżkę popularności, to aby się utrzymać na najwyższym jej punkcie, trzeba się wciąż rozglądać i oczami pytać. Charakterystycznym jest to, że pytanie kierowane jest ku dołowi - w kierunku tzw. masy i zależnie od jej konsystencji można pełnić nawet najmroczniejsze zachcianki. Nie lepiej to kierować swej uwagi tylko w jeden Punkt i to wysoko w górze? I godność wówczas człowiek ochroni, i pewność zachowa, i mądrością się wykaże...