Owszem, Pan Jezus odwołuje się w swoim nauczaniu do prostych odczuć i zwykłych, naturalnych przeżyć. Klasyfikowanie owoców w kategoriach „dobry – niedobry” jest czynnością dość prostą i nawet dziecko potrafi to uczynić. Jest wszakże jeden warunek, z którym nie mieli problemu ludzie współcześni Panu Jezusowi. Chodzi mianowicie o możliwość bezpośredniego oglądu owych owoców. Dziś, w odróżnieniu od czasów dawniejszych różnego rodzaju owoce, rozumiane również w sensie owoców pracy rąk ludzkich, czyli przedmioty produkcji, bardzo często nie są dostępne fizycznemu doświadczeniu. Przedmioty handlu zwykle są zafoliowane, zamknięte w plastikowych (choć przeźroczystych) pudełkach, bez możliwości ich wypróbowania. „Kupujesz, albo i nie”, a ewentualne próby reklamacji wygaszane bywają czymś w rodzaju „widziały gały, co brały”.

   Pół biedy, jeśli chodzi o produkty podlegające ochronie instytucji dbających o interes konsumenta. Gorzej, gdy mamy do czynienia z tworzonymi faktami czy podejmowanymi decyzjami, o których dowiadujemy się z mediów, a owoce tychże podawane są nam na tej samej tacy, często również w „plastikowych pudełkach” retuszu politycznego czy gospodarczego. Trudno wówczas o prawidłową ocenę czy obserwowane zjawiska zasługują na miano dobrych czy też złych. Tu zwłaszcza zachować należy bystrość umysłu proroka, badać sprawy przy pomocy światła Bożego – niezależnie od liczby i siły przebicia proroków Baala. Jeśli poznawać, to jedynie w Bogu.