Podobno przyzwyczaić się można do wszystkiego - nawet do cierpienia i wojny... Z pewnością jednak łatwiej przyzwyczaić się do dobrego. Izraelici oswoili się z obecnością Boga, z Jego nieustającym wsparciem, przywykli do myśli, że są narodem wybranym i że On troszczy się o nich, dając dowody swojej życzliwości przez znaki ogromne i cuda. Można by tu odnieść się do mistrza Kochanowskiego: „Szlachetne zdrowie, nikt się nie dowie jako smakujesz aż się zepsujesz.\" Jakże trudno docenić posiadane dobro, nad którym nie trzeba się było trudzić!

   Tak i Mojżesz chce w dzisiejszym czytaniu dać do zrozumienia swoim ziomkom, że właśnie znaleźli się w roli szczęśliwych wybrańców, mających ponad sobą Boga jedynego, zatroskanego o ich dobro i oferującego coś, czego nikt inny zapewnić nie jest w stanie. Trzeba tylko pokornie trwać przed Nim i posłusznie wypełniać Jego wolę, a obiecane szczęście nigdy się nie skończy.