Wczorajsza liturgia Słowa dostarczyła nam opis wspaniałego cudu, dokonanego już nie osobiście przez Pana Jezusa, ale przez Jego apostołów. Dziś okazuje się, że to wspaniałe, uzdrawiające wydarzenie miało być zaledwie pretekstem do wygłoszenia katechezy o niegasnącej mocy działania Chrystusa już zmartwychwstałego.

   Święty Piotr, wygłaszając ją, mówi wprost, że wspomniany cud był możliwy dzięki wzbudzonej przez chromego wierze w Zmartwychwstałego. Objaśnia przy tym kontekst historyczny na tle zapowiedzi prorockich i to, że jego słuchacze znaleźli się w centrum tych historycznych wydarzeń. Tu jednak nie sięga do środków znieczulających. Przeciwnie - w myśl Chrystusowej maksymy o wyzwalające mocy prawdy, oskarża ich wprost: wydaliście Go, zaparliście się Go przed Piłatem, a wyprosiliście ułaskawienie dla zabójcy oraz: zabiliście Dawcę życia. A była to prawda bolesna. Dokłada do tego słowo usprawiedliwienia: Lecz teraz wiem, że działaliście w nieświadomości, ale szybko dodaje: teraz jednak musicie pokutować i nawrócić się aby grzechy wasze zostały zgładzone i aby nadeszły dni ochłody.

   Dobrze wiemy, że Słowo Boże zawsze było wskazówką do działania dla wierzących. A to oznacza, że już wiemy, co robić...