Tej radości nie należy utożsamiać z wesołością. Człowiek radosny nie zawsze jest wesoły. Radość prawdziwa pochodzi od Pana i gości w sercu człowieka, który niewiele oczekuje dla siebie, ale nie ustaje w staraniach o szczęście dla innych. Takiemu łatwo zrozumieć słowa Pana Jezusa, nie zapisane co prawda w Ewangelii, ale przytoczone przez św. Pawła w Dziejach Apostolskich: Więcej jest szczęścia w dawaniu aniżeli w braniu. Każdy z nas wie (szczególnie w przedświątecznym czasie), jaką satysfakcję i radość sprawia robienie prezentów innym. Jeśli jesteśmy w stanie przedłużyć tę zdolność na cały rok, to łatwo zrozumiemy wartość tego powiedzenia.

    Św. Paweł dziś instruuje nas: Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie. W każdym położeniu dziękujcie. Wynika stąd, że prawdziwa radość zakotwiczona jest głęboko w Bogu. Tak właśnie rozumiał to prorok Izajasz: Ogromnie się weselę w Panu, dusza moja raduje się w Bogu moim. Tylko tak.