Dzisiejsza uroczystość zawiera w sobie nie tylko tęsknoty wiernych za swoją Matką - zarówno tych, którzy z miłością w sercu dotarli lub właśnie docierają na Jasną Górę, tych, którzy z wdzięcznością wspominają liczne wydarzenia związane z naszą historią jak Cud nad Wisłą, jak sierpniowe strajki i inne. Dzisiejszy dzień poświęcony jest Tej, która całym swoim życiem świadczyła jak dobrze jest trwać w bliskości Boga. Ona nie tylko była wolna od grzechu pierworodnego, nie tylko nie obraziła Pana żadnym grzechem uczynkowym, ale każdą myślą, słowem i działaniem potwierdzała swą przynależność do Niego. Teraz zaś, gdy pełna chwały króluje na niebiosach, staje się istotnie Gwiazdą Zaranną - świetlistym punktem na horyzoncie czasu, przywołującym ku Bogu wszystkich przez Niego stworzonych.

   Tego właśnie Punktu nie wolno nam stracić z oczu. Jest on bowiem gwarantem prawdziwości obietnic naszego Pana, a jednocześnie - na Jej przykładzie widać to doskonale - niekoniecznie szczęście owo musi znajdować swe odzwierciedlenie w doczesności. Maryja przecież wiele przecierpiała niewygód, biedy, niewdzięczności, a wreszcie serce Jej przebił miecz boleści. To konkretna ilustracja krzyża, o którym mówił Pan Jezus, że trzeba go wziąć na siebie i iść za Nim, by radość wieczną pozyskać.