Woda... Ileż od niej zależy w tym świecie! Podtrzymuje przecież życie. Ale jest też szczególny rodzaj wody - wody takiej, która płynęła w Jerozolimie, w Sadzawce Owczej. Gdy następowało w niej poruszenie wody mnóstwo oczekujących tam chorych rwało się wprost ku owej wodzie, aby odzyskać zdrowie. Wierzyli głęboko, że uzdrawiająca moc tej wody pochodzi od Boga, a sygnałem jest właśnie wspomniane poruszenie, dokonywane przez Anioła.

   Woda płynąca od Boga, a dokładnie spod progu świątyni, opisana była już przez proroka Ezechiela. Ciekawym jest jednak to, że spod progu wypływała mała strużka, która jednak w miarę przyśpieszania biegu, zwiększała też swą objętość, a więc i masę - rosła w siłę. Skąd ta ilość wody? No, jak to skąd? - przecież to woda od Boga! Taka woda musi czynić cuda: wpływa do wód słonych i uzdrawia je, na obu jej brzegach wyrastają drzewa, które owocują dwanaście razy w roku! A do tego liście ich stanowią lekarstwo! Niemożliwe? - przecież to woda od Boga!

   Była to oczywiście tylko wizja, ale prorocza - proroctwo owo potwierdzone jest choćby wydarzeniami z Sadzawki Owczej, czy też dzisiejszego Lourdes, albo wielu innych sanktuariów, w których nieustannie dokonują się cuda - wielkie znaki Boże zmaterializowane w zwykłej wodzie.

   Okazuje się jednak, że od czasów Pana Jezusa, nawet woda nie jest potrzebna. Ten, który nigdy zdążyć nie mógł do poruszanej przez Anioła wody, wyzdrowiał na samo słowo Chrystusa! Coś dziwnego? Nie! Sam przecież o sobie powiedział, że jest Źródłem Wody Żywej, wytryskującym ku życiu wiecznemu.

   O, tej właśnie wody nam potrzeba. A jest Ona dostępna za darmo, w każdym kościele, w sakramentach, poprzez wiarę. I znów przy Jej pomocy cuda dokonywać się będą. Trzeba tylko wierzyć.