Ten tytuł, przypisany Matce Najświętszej i włączony do Litanii Loretańskiej, tak mocno przylgnął do Maryi i tak bardzo wpisał się w naszą świadomość, że niejednokrotnie nawet się nie zastanawiamy nad tym, dlaczego owa Niewiasta nazaretańska miałaby być Matką Kościoła. Ona po prostu Nią jest.

   Nie ma wątpliwości, że Maryja jest Matką Chrystusa, a On nie tylko założył Kościół, ale jest też jego Głową. Ergo: Maryja jest Matką Kościoła. To jednak za słaby argument. Iluż to ludzi na świecie stało się fundatorami wielkich dzieł, a ich matki nic o tym nie wiedziały! Tu jest jednak inaczej. Maryja nie tylko była na bieżąco w sprawach swego Syna, nie tylko trwała nieustannie na modlitwie, prosząc w intencji dzieł przez Niego dokonywanych, ale była jednocześnie świadkiem, współuczestniczką i współpracownicą Jego wielkiego dzieła. Bardzo jednoznacznie określa tę prawdę Sobór Watykański II: Kościół począł się w dziewiczym łonie Najświętszej Maryi Panny, zrodził się z przebitego boku Chrystusa, a objawił się światu w dniu Pięćdziesiątnicy. We wszystkich tych wydarzeniach brała udział Matka Chrystusa. To najdobitniej świadczy o Jej macierzyństwie w odniesieniu do Kościoła.