Ewangelista Łukasz zanotował, że Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jeruzalem na Święto Paschy. Można by powiedzieć: pielgrzymowali, bo przecież chodzenie do sanktuarium na święto, to pielgrzymowanie. Nie tylko sami gorliwie przestrzegali tego zwyczaju, ale też zabierali ze sobą Syna. Historia o odnalezieniu Go w świątyni, dyskutującego z uczonymi w Piśmie i budzącego zachwyt i podziw, jest nie tylko świadectwem Jego boskiej mądrości, ale też wskazówką dla współczesnych rodziców. Któryż z nich nie chciałby, aby jego dziecko po powrocie do domu, było im poddane? Nie oznacza to bynajmniej zniewolenia czy stłamszenia charakteru. Poddanie się rodzicom oznacza wypełnienie spełnienie czwartego przykazania Bożego: Czcij ojca swego i matkę swoją. Jednak droga do tego wiedzie przez posłuszeństwo tradycji: chodzi nie tylko o pielgrzymowanie do sanktuariów – bo to przecież rzadziej się zdarza – ale już coniedzielna Eucharystia (najlepiej przeżywana rodzinnie), codzienna modlitwa (też we wspólnocie) oraz nauka korzystania z Pisma Świętego, które napełnia mądrością – oto recepta na odnowienie społeczeństwa, zbliżenie ludzi ku sobie przez świadome oddanie się Bogu.