Każdy człowiek żyje marzeniami, które prędzej czy później spełniają się albo nie. One sprawiają, że żyjemy nadzieją. To rodzi też chęć do życia w nas samych. Jednak taka nadzieja jest często nietrwała, bowiem zależna jest od tego czy te marzenia się realizują czy nie. Chrześcijańska nadzieja jest trwała gdyż jej przedmiotem jest Bóg. A więc droga nadziei chrześcijańskiej ma swoje źródło i początek w wieczności, w Bożym zamyśle.
   Dzisiejsze Słowo Boże też niesie nadzieję. Dotyczy ona powtórnego przyjścia Jezusa Chrystus i wówczas to zostanie definitywnie zwyciężone zło. Już Stary Testament opisuje postać Noego i jego Arki. Wówczas też ludzie bawili się i żyli rozpustnie jakby Boga nie było. Nie liczyli się wogóle z Bogiem. I nastąpił potop który spowodował wielkie spustoszenie na ziemi. Przeżyli tylko ci, którzy weszli do arki. Bóg dał nadzieję, że Ci którzy żyją licząc się z Bogiem przeżyją.
   W tym oczekiwaniu na Chrystusa ważne jest, abyśmy byli cały czas przygotowani na Jego przyjście. Sam Jezus w Ewangelii mówił: „Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie". Nie znamy dnia ani godziny, ale mamy pewność, że przyjdzie.
   Czas oczekiwania to nie czas strachu i lęku, ale radości i pełnej ufności wobec Chrystusa. Bo człowiek żyjący na ziemi jest pielgrzymem, który dąży do Ojczyzny wiecznej w niebie. Dlatego temu pielgrzymowaniu do ojczyzny wiecznej winna towarzyszy radość, że idziemy na spotkaniem z Panem.