Od tego pytania się zaczęło: Piotr na nie odpowiedział wyśmienicie - pewnie ku własnemu zaskoczeniu. To zaś był przyczyną powierzenia mu najważniejszego urzędu w Kościele. Nie to jest jednak najciekawsze, bo przecież dobrze znane. Warto jednak zwrócić uwagę na pewien szczegół: W tym samym fragmencie ewangelii znajduje się zarówno akt przekazania władzy Piotrowi jak i nazwanie go szatanem... Wyróżnienie i upokorzenie. Dlaczego tak się stało? Mechanizm jest jednak prawdopodobnie właściwy wielu ludziom. Wyniesienie na wysokie stanowisko, zdobycie jakiejś nagrody czy choćby dopuszczenie do jakichś tajemnic, wyzwala w człowieku taką wiarę w siebie, że jest on gotów stać się doradcą wszystkich, nawet jeśli nie pojmuje do końca istoty sprawy. Wyróżnienie (zwłaszcza to niezasłużone) może wpędzić w pychę.

   Niewątpliwie tak było z Piotrem: otrzymawszy wysoki urząd natychmiast uwierzył w wielkość własnego geniuszu, do tego stopnia, że ośmielił się korygować plany swego Mistrza - śmiał pouczać swego Pana, którego przed chwilą sam określił jako Bożego Syna.

   To grozi każdemu z nas - zwłaszcza jeśli zacznie się nam wydawać, że jesteśmy już bardzo dobrzy...