Przypomnijmy sobie właściciela winnicy z ewangelicznej przypowieści, który najmował ludzi do pracy bardzo enigmatycznie określając perspektywę zapłaty: „... a co będzie słuszne dam tobie". W czasie bezrobocia tam panującego to zapewnienie było wystarczające. Prawdopodobnie wielu dzisiejszych emerytów na podobnych zasadach rozpoczynało pracę zawodową. Z pewnością nikt z nich nie mógł narzekać na nadmiar środków finansowych, ale też - w relacji do innych, trudzących się nad „odbudową  socjalistycznej ojczyzny" - nie mogli mówić o krzywdzie. Ponadto wiele prac wykonywanych było absolutnie społecznie, za darmo. Kwitła sąsiedzka pomoc znaczona cnotą bezinteresowności. Ambicją każdego beneficjenta było oczywiście odwdzięczenie się dobrodziejowi na innym polu, ale podejmując pracę nie pytano przecież o zapłatę.

Inne dziś rośnie nam pokolenie - „doświadczeni", „cenieni fachowcy" (choćby nawet tuż po ukończeniu szkoły) i dlatego rozmowy z pracodawcą rozpoczynają bardzo często od pytania o płacę. Może to i słuszne? Niektórzy cenią sobie ten przejaw szczerości, upatrując w nim zacięcie biznesowe. Może..., ale tylko pod warunkiem, że ów biznes będzie najistotniejszym celem w życiu.

Ten rodzaj myślenia daleki jednak był od Chrystusowego nauczania. Pan Jezus miał przecież świadomość „wyrwania" apostołów z ich naturalnego środowiska - jak rybak wyciąga rybę z wody. Powiódł ich za sobą z zamiarem ukazania im spraw najistotniejszych. Ci jednak, choć wydawali się szczęśliwi przy Panu, wciąż oglądali się za siebie kalkulując podjęte ryzyko. Wyrazem tego było z pewnością niewinne zdanie wyrażone przez św. Piotra: „Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą". I choć słowa: „Co będziemy z tego mieli?" nie padły, Pan Jezus doskonale zrozumiał tę aluzję i dał odpowiedź zawstydzającą z pewnością nie tylko Piotra, ale i wszystkich naśladowców Chrystusa. Nie jest to nawet zapewnienie o słuszności zapłaty, ale zapowiedź przekroczenia wszelkich oczekiwań pracownika wobec pracodawcy. On o „wypłacie" nie zapomni - byle miał za co wypłacać...