Spróbujmy sobie wyobrazić członka narodu wybranego, który na początku naszej ery teoretycznie miał swoje państwo a nawet króla, ale wszystko to było iluzoryczne. Formalnie przecież byli pod panowaniem rzymskim i niejedno powstanie dumnego narodu przeciwko Rzymowi potęgowało jedynie boleści. Z karkiem przygiętym do ziemi ocierali łzy starymi tekstami o wielkości i potędze królestwa Dawida. Ponieważ zaś tamto należało już zdecydowanie do przeszłości, karmili się też proroctwami, odkrywającymi wizje niezrealizowanej jeszcze przyszłości, której nie da się porównać z czymkolwiek dawniejszym. Jednym z takich tekstów było, odczytane dziś proroctwo Sofoniasza: Podnieś radosny okrzyk, Izraelu! (...) Oddalił Pan wyroki na ciebie, usunął twego nieprzyjaciela; Król Izraela, Pan, jest pośród ciebie, nie będziesz już bała się złego. No, i kiedy to się spełni? To pytanie zadawały sobie kolejne pokolenia, gotowe skonsumować tę, podgrzewaną przez wieki, prorocką pieczeń. Stąd każda zapowiedź czegoś nadzwyczajnego, co mogło mieć choćby pozór realizowania się wspaniałej wizji, elektryzowała naród.

   Takim światełkiem w tunelu był dla nich z pewnością Jan Chrzciciel. W innym czasie okrzyknięto by go pewnie dziwakiem i pozostawiono własnemu losowi. On zresztą wcale nie zabiegał o znaczenie i popularność. Może właśnie dlatego uczepiono się go teraz jako autentycznego promyka nadziei na stalowym niebie trudnych czasów? Nie przebierał w słowach - wiedział czego chce i - co ważniejsze - czego chce Bóg. Przemawiał prostym językiem i jasno mówił o konieczności stosowania się do Jego zaleceń.

   To powinno nam dać wiele do myślenia. Gdyby chodziło tylko o przygotowanie się do czekających nas Świąt, wystarczyłoby pomyśleć o przyzwoitym garniturze, nowej sukience i menu na wspólny stół. Jan w ogóle o tym nie myśli. On każe przygotować się na zupełnie INNĄ RZECZYWISTOŚĆ. Nie wystarczy zdjąć roboczego drelichu, na święta pięknie się przyodziać i wrócić do poprzednich zajęć... Pytasz - chce powiedzieć św. Jan - to ci odpowiadam: zmień się całkowicie. I tu padają przykłady radykalnej odmiany. Trudno powiedzieć, czy są to rady, czy raczej ostrzeżenia. Abyśmy dobrze zrozumieli: sam zdecyduj, ale powiem ci tylko, że każdy zostanie wymłócony. Pomyśl, co znajdą w tobie - ziarno czy plewy?