Nie sposób pojąć jak to możliwe, że uzbrojeni po zęby żołnierze tak po prostu wchodzili do domów betlejemskich i na oczach rodziny mordowali niemowlęta. Przecież byli ludźmi. Wielu z nich pewnie miało swoje rodziny, a więc i własne dzieci. Patrząc na rozkrzyczane dzieci musieli myśleć o tych, którzy oczekiwali ich w domu... Surowy rozkaz królewski przemógł jednak wszelkie opory, nawet te najbardziej racjonalne, najzwyklejsze ludzkie odruchy. Rzeź najbardziej niewinnych odbyła się zgodnie z życzeniem Heroda. Tej krwi nie dało się zmyć. Jak daleko sięgają granice posłuszeństwa, nawet tego wojskowego? Czy z obawy przed utratą własnego można odebrać życie niewinnemu?

   W normalnych warunkach winno to zrodzić bunt, ale przecież nie takie rzeczy się dokonywały w różnych armiach, rożnych czasów. Ważne są okoliczności i argumentacja. Znane są przecież przykłady upijania takich morderców czy faszerowania ich narkotykami. Niekiedy siłę rozsądku udawało się zwyciężyć ideologią - jak choćby podczas drugiej wojny światowej. Jakież to zwierzę jest w stanie zamieszkać w człowieku, gdy tylko mu się na to pozwoli. Dlatego trzymajmy się Boga i Nim wypełniajmy swe wnętrza, aby nie zżarły nas wyrzuty sumienia i krew niewinna nie sprowadziła sprawiedliwości Bożej.