Nowy Testament napisany został w języku greckim. Chrystusowe zawołanie, z którym posłał swoich uczniów do miast i miejscowości, do których sam przyjść zamierzał również więc zostało zapisane w języku greckim. Z pewnością jednak Pan Jezus po grecku słów tych nie wypowiadał, stąd greckie irene było po prostu tłumaczeniem hebrajskiego szalom. Problem w tym, że szalom jest o wiele bogatsze znaczeniowo od irene. Szalom bowiem to nie tylko pokój, jak to z kolei zostało przetłumaczone na język polski. Szalom było żydowskim pozdrowieniem, zawierającym w sobie ogrom życzliwości i serdeczności zakotwiczonej w Bogu. Szalom to więc - oczywiście - pokój w znaczeniu braku działań wojennych, ale również zdrowie, szczęście, bogactwo, życzliwość ludzka - słowem wszystko, co jest marzeniem każdego człowieka. Szalom jest też rodzajem błogosławieństwa, którym hojnie obdarzali się przedstawiciele wyznania mojżeszowego. Nie są to więc jedynie puste życzenia, bo wznoszone są na Bogu. Dlatego Pan Jezus, posyłając swoich uczniów do miejsc, które sam odwiedzić zamierzał, nakazywał jak najobficiej szafować tym błogosławieństwem. Zastrzegł jednak, że nie działa ono automatycznie: Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim - jeśli nie, powróci do was.

   Wynika stąd jednoznacznie, że o tyle błogosławieństwo Boże może nas przeniknąć i wspierać, na ile sami na nie się otworzymy i wnętrza swoje przygotujemy dla owego szczególnego ładunku łask Pana.