Bywają sytuacje, w których człowiek ma tylko chwilę na zastanowienie: odpowiedź przy tablicy, pytanie na maturze, propozycja awansu czy też wiele innych. Inaczej jest z naszym życiem - tu mamy najczęściej sporo czasu na odpowiedź, choć nie powinniśmy go zbytnio przeciągać. To, co nie pozwala ludziom przyznać się przed samym sobą, że jest coś więcej niż ziemia, niż zdrowie, bogactwo czy popularność. Musi być. Wszystko przecież tak szybko przemija, my tymczasem tęsknimy za szczęśliwą stabilizacją...

   Św. Paweł w drugim czytaniu usiłuje zmusić Koryntian do udzielenia sobie odpowiedzi na pytanie: Co dla ciebie wynika z tego, że Chrystus zmartwychwstał? Jeśli rzeczywiście wierzysz w to, poświęć Mu się bez reszty, a jeśli nie - przestań oszukiwać samego siebie. Nie irytuj Go jednak swą obojętnością.

   Jeremiasz w pierwszym czytaniu definiuje sprawę bardzo prosto: kto w Bogu pokłada nadzieję, jest błogosławiony, kto zaś w tym świecie upatruje najwyższą wartość, jest przeklęty. Tak: błogosławiony lub przeklęty...

   Pan Jezus w Ewangelii nie mówi o przekleństwie, ale naprzeciwko błogosławieństwa, stawia biada... Ono nie przesądza o ostatecznym losie człowieka, ale powinno go zelektryzować - skoro jeszcze mamy czas... On szybko może się skończyć i przepadnie możliwość udzielenia właściwej odpowiedzi.