Słowa Syracha brzmią jak błogosławieństwa - tyle obietnic zawierają, takie szczęście obiecują... Jest tylko jeden warunek: wpierw należy posiąść mądrość. Tak wielu ludzi pragnęło ją zdobyć, a odpadło w przedbiegach. To bowiem, co z początku wydaje się łatwe do osiągnięcia, wymaga systematyczności i wytrwałości. Właściwie tak jest ze wszystkim: z nauką języka, gry na fortepianie, z ćwiczeniami sportowymi, a wreszcie z nabywaniem wiedzy. Stąd pewnie przestroga dla entuzjastów sukcesu: Z początku powiedzie go trudnymi drogami, bojaźnią i strachem go przejmie, zada mu ból swoją nauką...

   Czyż nie tym było chodzenie z Chrystusem owych uczniów, na których spoczęło łaskawe spojrzenie Pana? Dumni byli z tego wyboru, a każdy dzień jedynie potęgował radość z trwania przy Nim i współudziału w Jego sukcesach. Jednak wówczas byli jeszcze jak dzieci w szkole z podziwem patrzące na swego nauczyciela. Ich mądrość była zamiarem i życzeniem naszego Pana. Nie od razu jednak jej nabędą. Najpierw przyjdą pierwsze rozczarowania - związane choćby z zapowiedzią Jego cierpienia i męki. Do tego dojdzie nauka pokory, bezinteresowności i... nie traktowania jak wrogów tych nieco innych, którzy jednak potrafią cudów dokonywać właśnie w imię ich Pana... Oto właśnie trudny początek drogi wiodącej ku mądrości. Otrzymają ją jednak - dzięki swej wytrwałości.