Ciekawe, ilu ludzi gotowych jest nie tylko słuchać pouczeń mędrca - zwłaszcza owych młodych, ale też: ilu z owych nauk wyciąga właściwe wnioski? Ostrzeganie bowiem przed pochopnym nazywaniem kogoś przyjacielem nie jest już potrzebne w wieku dojrzałym - doświadczenie życiowe zrobiło już swoje... Natomiast młodzi ludzie winni czerpać z owych nauk pełnymi garściami.

   Dobrze by jednak było spojrzeć na tę mądrość od nieco innej strony. Nastawianie się bowiem wyłącznie na poszukiwanie dobrego przyjaciela, z zachowanie wszystkich możliwych środków ostrożności, jest niewątpliwie przejawem mądrości. Czy jednak przy tej okazji nie należałoby się zastanowić na tym, czy ja zasługuję na miano dobrego przyjaciela. Jeśli wolno mi szukać wśród znajomych kogoś godnego obdarowania tym zaszczytnym tytułem, to pytanie: Czy ja robię wszystko, by na niego zasłużyć? Szczególnego wymiaru nabiera to pytanie, gdy spoglądamy w stronę naszego najlepszego Przyjaciela... Wówczas to zastanowienie się nad tym, jakim ja jestem dla Niego - zwłaszcza przy uwzględnieniu ogromu dobroci i miłości, jaką zostałem obdarowany - nabiera zupełnie innego znaczenia...