Byli naprawdę czy udawali zgorszonych? No, bo rzeczywiście praktyka postu jako dodatek do modlitw była powszechna i to nie tylko w kulturze żydowskiej. Pomijanie jej stawiało pod znakiem zapytania prawdziwość przekazu Nauczyciela. Jednakże porównanie do uczniów Jana Chrzciciela czy uczniów faryzeuszy nijak się miało do grupy apostołów. Jeśli bowiem weźmiemy pod uwagę, że Jan Chrzciciel koczował na brzegu Jordanu, to również i jego uczniowie się nie przemieszczali - to ludzie przychodzili do nich. Podobnie z uczniami faryzeuszy. Pod względem więc wydatku energetycznego ich ciał łatwiej im było podejmować post niż tym, którzy przemierzali miasta i wioski wraz ze swoim Mistrzem. Trudno przecież zachęcać do postu pielgrzymów, którzy w ciągu kilkunastu dni mają do pokonania ponad pół tysiąca kilometrów... Nie tego jednak argumentu użył Pan Jezus. Mówił do nich o uczcie weselnej i obecności Pana Młodego, który kiedyś zostanie im zabrany. Było to odniesienie wprost do wydarzeń, które miały się dopiero później rozegrać w Ogrodzie Oliwnym, kiedy to siłą zabrano Chrystusa spośród grona apostołów.

   Nie przekreśla więc dawnej praktyki, ale wskazuje na zmienność form oddawania czci Panu Bogu. Młode wino i nowe bukłaki - to właśnie wskazanie na nowość form czczenia Boga. Starszym trudno będzie nawet zrozumieć intencje młodych. Podobnie jak z ogromną niechęcią ze strony starszego pokolenia przyjmowano obecność zespołów gitarowych w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Młodzież świetnie się w tym odnajdywała i trafiała do Boga - starszym to przeszkadzało a nawet gorszyło ich.

   Jednak ostatnie zdanie jakby przeczy tej oczywistości: stare wino jest lepsze. Dlaczego? Bo do trzeba dojrzeć do zrozumienia tych nowości i raczej dojrzewają do nich właśnie ci młodzi, dla których niebawem ich odkrycie będzie już starym winem i prawdą się okaże, że stare jest lepsze.