Zastaw się, a postaw się oraz Gość w dom - Bóg w dom... Znamy te powiedzenia, które odzwierciedlają nastawienie pełne miłości do tych, którzy w charakterze gości odwiedzają nasze domy. W każdym razie tak bywało dawniej, a dziś - zdaje się - bardziej popularna jest modyfikacja jednego z nich: Gość w dom - Bóg wie po co?

   Niemniej jednak wzmianka o niewiastach, które usługiwały Chrystusowi Panu i jego towarzyszom ze swego mienia jest absolutnie zrozumiała. Były to kobiety, które wiele zawdzięczały Mistrzowi i dlatego w naturalnym odruchu wdzięczności chciały oddać choć trochę, skoro było je na to stać.

   O gościnności, usługiwaniu innym, nie gromadzeniu za wszelką cenę bogactw pisze św. Paweł w Liście do Tymoteusza. Poucza o potrzebie wdzięczności za wszystko, co z woli Bożej posiadamy. Bogacenie się nie jest złe samo w sobie, ale też nie jest dla wszystkich - podobnie jak alkohol. (Często słyszymy, że alkohol jest dla ludzi mądrych. Oczywiście, bo w małych dawkach i od czasu do czasu raczej krzywdy nie wyrządzi, natomiast nadmiar zawsze prowadzi do uzależnienia i zatraty godności dziecka Bożego.) W bogactwie może człowiek zatracić swoje człowieczeństwo.

   Dlatego wśród wielu pouczeń kierowanych do Tymoteusza podaje św. Paweł: Ty natomiast, o człowiecze Boży, uciekaj od tego rodzaju rzeczy, a podążaj za sprawiedliwością, pobożnością, wiarą, miłością, wytrwałością, łagodnością. Walcz w dobrych zawodach o wiarę, zdobywaj życie wieczne: do niego zostałeś powołany.