Na fasadzie Bazyliki Laterańskiej znajduje się napis: Matka i głowa wszystkich kościołów Miasta i Świata. Dziś obchodzimy rocznicę jej poświęcenia i może się w nas pytanie: dlaczego katolicy na całym świecie świętują rocznicę poświęcenia właśnie tego jednego kościoła? Czy i w nas budzi to zdziwienie, skoro najbardziej rozpoznawalną bazyliką jest Bazylika św. Piotra w Watykanie?

   A jednak to właśnie Bazylika św. Jana na Lateranie przez wieki była (i jest!) katedrą biskupa Rzymu, czyli papieża. To w jej murach papieże i sobory podejmowały decyzje dotyczące dziejów Kościoła i świata, a Sobór Watykański II powiedział: Wszystkie wspólnoty wiernych pozostają w łączności z Kościołem Rzymskim, który przewodniczy w miłości. Natomiast pp. Benedykt XVI, mówiąc o Kościele powiedział: jest (on) źródłem wody żywej, ponieważ z jego wnętrza wypływa sam Chrystus, który daje światu życie. Słowa te przepięknie korespondują z brzmieniem dzisiejszego pierwszego czytania, w którym prorok Ezechiel maluje przed nami fantastyczny obraz strużki wody wypływającej spod progu świątyni, który przepływając dalej nie tylko wzrasta i pomnaża ilość niesionej światu wody, ale też umacnia i uzdrawia wszystko, gdziekolwiek wpłyną jego wody.

   Z kolei św. Paweł, porównując Kościół do budowli, świętej świątyni Boga, uświadamia nam, że to właśnie my ją tworzymy i jesteśmy za nią odpowiedzialni. I to znów: nie (tylko) w znaczeniu materialnym. Papież Franciszek określił to w ten sposób: Kościół nie jest organizacją charytatywną ani instytucją społeczną, lecz wspólnotą ludzi, którzy doświadczyli miłości Boga i pozwalają, by ta miłość w nich zamieszkała. Jak do tego należy podejść pokazuje Pan Jezus w dzisiejszej Ewangelii: Troszczyć się trzeba nie tylko o stan murów naszych świątyń, ale przede wszystkim o ducha tych, którzy się w nich gromadzą. Dzisiejsze święto natomiast przypomina nam, że nie stanowimy ciasnej społeczności religijnej, parafialnej czy diecezjalnej, ale musimy być szeroko otwarci na potrzeby całego Kościoła przy ciągłym posłuszeństwie naszemu Panu, realizując Jego wolę.