Kulminacyjnym momentem liturgii Chrztu Świętego jest polewanie głowy kandydata wodą chrzcielną (uprzednio poświęconą) przez kapłana wypowiadającego jednocześnie słowa formuły: (imię kandydata), ja ciebie chrzczę w imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego. Jest to chwila, w której przyjmujący Sakrament Chrztu Świętego, otrzymuje moc Ducha Świętego, stając się wyjątkowym, duchowym dzieckiem Boga. Ten gest i te słowa stanowią tzw. formę i materię Chrztu Świętego, a więc wystarczają do tego, aby Chrzest określonej osoby uznać za ważnie udzielony, nawet wówczas, gdy jakieś szczególne okoliczności uniemożliwiałyby odprawienie pozostałych części liturgii chrzcielnej.
   Bez wody nie mogą istnieć ani rośliny, ani zwierzęta, ani ludzie. Woda daje więc życie i możliwość wzrostu. To właśnie dlatego polewanie poświęconą wodą stało się w liturgii chrzcielnej znakiem rozpoczęcia przez człowieka przyjmującego Sakrament Chrztu Świętego nowego, nadprzyrodzonego życia duchowego. Woda służy również do oczyszczania; stąd jej wykorzystywanie podczas Chrztu Świętego symbolizuje również uwalnianie człowieka od negatywnych skutków grzechu pierworodnego. O tym, że to Bóg pragnął, aby Sakrament Chrztu Świętego dokonywał się przez pośrednictwo znaku wody, najdobitniej świadczy fakt, iż sam Pan Jezus przyjął (choć nie musiał) chrzest, który w takiej właśnie formie udzielany był przez Świętego Jana Chrzciciela.życia duchowego. Woda służy również do oczyszczania; stąd jej wykorzystywanie podczas Chrztu Świętego symbolizuje również uwalnianie człowieka od negatywnych skutków grzechu pierworodnego. O tym, że to Bóg pragnął, aby Sakrament Chrztu Świętego dokonywał się przez pośrednictwo znaku wody, najdobitniej świadczy fakt, iż sam Pan Jezus przyjął (choć nie musiał) chrzest, który w takiej właśnie formie udzielany był przez Świętego Jana Chrzciciela.