Wyobrażenie sobie sytuacji opisanej w dzisiejszej Ewangelii nie nastręcza zbytnich trudności. Łatwo nam bowiem postawić się w roli Matki Najświętszej, która - tak to sobie wyobrażamy - musiała się poczuć dotknięta wypowiedzią swojego Syna. Z pewnością musiało ją zaboleć to, że nie tylko nie chciał się spotkać z Nią i swymi kuzynami, ale na dodatek wskazał na swoich słuchaczy, a konkretnie na tych, którzy spełniają wolę Ojca, jako na tworzących Jego najbliższą rodzinę...

   Tak to sobie wyobrażamy, a tymczasem należałoby chyba zwrócić uwagę nie tyle na ewentualną przykrość Najświętszej Matki, ile na wielkie wyróżnienie, jakiego doznać może każdy z nas: zaliczenie do bezwzględnie najbliższych osób naszego Zbawiciela. Wystarczy jedynie... spełniać wolę Jego i naszego Ojca. To przecież stanowi istotę dzisiejszej Ewangelii. Nie martwmy się o odczucia naszej Matki. Ona przecież najdoskonalej ze wszystkich wypełniła wolę Pana Boga. Nigdy więc nie przestanie być ową najbliższą Osobą w życiu swego Syna. Ciekawsze jest to, że każdy z nas może do tego ekskluzywnego grona dołączyć. Wystarczy...