W każdym razie taki wniosek wynika z Janowego pouczenia: Jeśli kto miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca. Mocne słowa. Nie oznacza to bynajmniej, aby kontestować wszystko, co wiąże się z doczesnością. Przecież sam Pan, stwarzając świat dla ludzi, nakazał im czynić sobie ziemię poddaną. To znaczy, że z niej korzystać, ujarzmiać ją, przekształcać i sobie podporządkowywać. Nie więc w tym sensie Jan przestrzega przed tym światem. Dla niego ten świat jest wszystkim, co domaga się całej energii człowieka i pełnego poświęcenia - do tego stopnia, że nie ma tam już miejsca na ducha wiodącego do wieczności. A iluż ludzi dziś właśnie tak właśnie żyje. Korzystają ze słusznego prawa do tego świata, niepotrzebnie jednak internując Boga jako zjawisko co najmniej podejrzane i nie do końca wiadomo, czy potrzebne.