Czytamy w dzisiejszej Ewangelii o wielkich dziełach Pana Jezusa i ogromnych tłumach, które napierały na Niego. Słuchali mądrości zapierających dech w piersi i oglądali cuda, których pamięć przetrwać miała wieki. Czy jednak zdawali sobie sprawę z tego, że patrzą na dawno zapowiadanego Mesjasza. A jeśli nawet takie myśli lęgły się w ich głowach, to raczej na pewno nie mogli posiąść tej wiedzy, którą my dziś dysponujemy - Mistrz z Nazaretu jest prawdziwym Bogiem.

   Byli jednak ci, którzy tę wiedzę posiadali - duchy nieczyste. One przecież wołały: Ty jesteś Syn Boży! Dlaczego Pan Jezus zabraniał im (i to surowo), aby Go nie ujawniały? To przecież zawsze jakiś rodzaj reklamy i to - jakby nie było - nie z tego świata. Ale właśnie tego Pan Jezus nie potrzebował. Cóż bowiem warta jest reklama z ust wiecznego kłamcy? Po drugie zaś - nie warto pozostawiać wrażenia, że - choćby - toleruje się to towarzystwo i (nie daj Boże!) jakoś się z nim współdziała.

   Właśnie dlatego nie wolno wchodzić w konszachty ze złem, nawet gdyby posługiwało się ono jakimiś ochłapami dobra czy prawdy.