Rozumienie tego w dzisiejszych czasach staje się coraz trudniejsze. Wystarczy przypomnieć, że jeszcze kilka dekad wstecz z naszej parafii (co prawda jeszcze na większym obszarze rozłożonej) pielgrzymowało do Wejherowa około 300 osób. Przed szesnastu laty było nas niewiele ponad trzydzieści osób, potem z roku na rok coraz więcej, by przekroczyć magiczną liczbę stu pielgrzymów. Wszystko jednak urwało się z chwilą ogłoszenia tzw. pandemii. Przez dwa lata w ogóle nie pielgrzymowaliśmy, a potem znów wystartowaliśmy z liczbą podobną do tej z 2010 roku. Ubiegłoroczny przemarsz tylko w jedną stronę (do Wejherowa) rozbudził nadzieję na odradzanie się tradycji - było nas 59 osób. Jednak przed tygodniem zaledwie 45 pielgrzymów. Szkoda, bo to nie tylko tradycja, ale inny wyraz powiedzenia Panu Bogu o swojej miłości do Niego. I nie chodzi tu o odciski czy otarcia mogące powstać po drodze, które mogą być dowodem poświęcenia, ale o czas, który na wyłączność oddajemy naszemu Panu modląc się i śpiewając ku Jego chwale w drodze, niezależnie od pogody czy innych trudności.

   Nie było ich zbyt wiele. Za to życzliwości co nie miara. I tu właśnie jest miejsce na podziękowania dla tak wielu ludzi: dla pana, który od strony technicznej przygotował wózek do feretronu, który w tym roku dzięki ks. Damianowi zyskał oryginalną tabliczkę z napisem FERETROMOBIL wożącego jednocześnie też system nagłośnienia. Z kolei nagłośnienie znów przygotowali nam miejscowi elektronicy. Nie zawiodła pani Ola i pan Ryszard, animujący śpiewy podczas drogi, ks. Damian, prowadzący modlitwy, była też Siostra Dominikanka, kilkoro dzieci - również spośród pierwszokomunijnych. Dwóch spośród nich nawet niosło na długim odcinku niosło krzyż pielgrzymkowy i emblemat parafialny. Niemało wysiłku wymagało ciągnięcie wspomnianego wyżej wózka, za co jesteśmy ogromnie wdzięczni. Ciasta i napoje na trasie zapewnili znów ci sami ludzie co w poprzednich latach. Była też zupa przygotowana przez święte Marty. Wszystko jak trzeba - konieczna jest teraz mobilizacja swoich krewnych i znajomych, aby było nas więcej za rok.