Po raz kolejny wracamy do tego tematu, bo pan konserwator zapowiedział, że najprawdopodobniej po niedzieli dostarczy nam odnowioną XIV stację, czyli Złożenie do grobu. Nie mamy wpływu na tempo jego pracy - tym bardziej, że w ostatnim czasie uległ przeziębieniu i musiał na kilka dni odłożyć działania konserwatorskie przy naszych obrazach.

   Wszyscy, liczni goście siódmego już Przeglądu Teatrów Amatorskich, któremu już od trzech lat patronuje śp. Marek Hermann, nasz parafianin, działacz społeczny, niejednokrotny przewodniczący Rady Dzielnicy Mały Kack oraz inspirator i współorganizator tego wspaniałego przedsięwzięcia.
   Dziś jest to już zupełnie inne wydarzenie, pod wieloma względami bogatsze i o zdecydowanie większym zakresie oddziaływania. Dziś do grona współorganizatorów weszli Miasto Gdynia oraz Narodowe Centrum Kultury. Dofinansowanie tego projektu popłynęło również ze środków budżetu państwa - od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. VII Kurtyna cieszy się patronatem honorowym Księdza Arcybiskupa Tadeusza Wojdy SAC Metropolity Gdańskiego, Pana Jarosława Sellina - Sekretarza Stanu w MKiDN oraz Głównego Konserwatora Zabytków, Pana Dariusza Drelicha - Wojewody Pomorskiego, Pana Wojciecha Szczurka - Prezydenta Gdyni oraz Obszaru Metropolitalnego Gdańsk-Gdynia-Sopot i Związku Piłsudczyków RP.

   Czy to możliwe? Pamiętamy przecież obawy i lęki, związane z tą pierwszą, rozczarowanie i żal, wywołane edycjami pandemicznymi, a tymczasem dziś rusza, z jeszcze większym rozmachem niż dotąd, Kurtyna siódma...

   My? Owszem, a na pewno niektórzy z nas - ci, którzy włączyli się w dzieło zaproponowane nam przez ks. Piotra Chmieleckiego, sercanina we współpracy z paniami z Koła Misyjnego. Pamiętamy zachęty do przejrzenia swoich szuflad i zakamarków w poszukiwaniu srebrnego lub złotego złomu, który miałby stanowić wkład w budowę studni w Czadzie. Z tego typu zbiórek powstają charakterystyczne krzyżyki z sercem na przecięciu poziomej i pionowej belki krzyża. Zakup krzyżyka był również włączeniem się w tę szlachetną akcję. Ponadto niektórzy wierni po prostu składali pieniądze na wskazany cel, nie oczekując niczego w zamian.

... a inni się podlą. - Słyszałem to niejednokrotnie z ust pani Stefanii, kiedy po raz kolejny wychodziła na jaw jakaś ludzka niegodziwość.

   W czwartkowy wieczór doszło do nieszczęścia u naszych parafian. W domu przy ul. Łowickiej wybuchł pożar. Dom nie nadaje się do ponownego zasiedlenia. W momencie pisania tej notatki, nie znamy jeszcze pełnej oceny zniszczeń. Wiadomo jednak, że tam  będzie potrzeba wszystkiego. Z pozyskanych informacji wynika, że dom nie był własnością mieszkających tam ludzi. Na chwilę obecną znaleźli tymczasowe schronienie, ale trauma trwa. Skoro nie wiadomo, gdzie będą mieszkali, nie wiadomo też, co konkretnie będzie im potrzebne - łóżka, tapczany, szafy, ubrania? Tego póki co nie wiemy, ale zawsze przydadzą się pieniądze. Dlatego postanowiliśmy, że w niedzielę odpustową członkowie naszych grup charytatywnych (którzy i tak planowali zapraszać po Mszach św. przedpołudniowych do namiotu, ustawionego przed kościołem, na kawę, herbatę i ciasto) w tymże namiocie będą zbierać ofiary na wsparcie pogorzelców. Akcję tę nazwaliśmy Ciasto od serca. Ofiara z każdego zakupionego ciastka - niezależnie od tego, czy spożytego na miejscu, czy zabranego do domu - przeznaczona będzie na wsparcie dla pogorzelców. Tyle można zrobić na tę chwilę. Gdy poznamy więcej szczegółów i bardziej konkretne potrzeby, skonkretyzujemy działania i podamy, co jest najistotniejszą potrzebą poszkodowanych.

   Już jakiś czas temu informowaliśmy o wykonaniu przez stolarza nowych ram do stacji Drogi Krzyżowej w naszym kościele. Nie trzeba być specjalistą, aby dostrzec opłakany stan nie tylko drewnianych ram, ale i samych obrazów, które w nich są osadzone. Zawdzięczamy je Wacławowi Szczeblewskiemu, powojennemu dyrektorowi Liceum Plastycznego w Gdyni. Mają więc one swoją wartość (już) historyczną, ale i sentymentalną. Ponadto wystarczy uświadomić sobie, jak wiele osób modliło się przy tych obrazach i wyobrazić, jak wiele łask uprosili dla siebie, czy swoich bliskich. To w pewnym sensie relikwia.

   Już po raz ósmy proponujemy kalendarz parafialny, w wersji tradycyjnej - do powieszenia na ścianie, lodówce lub innym widocznym miejscu. Oprócz kalendarium, a w nim ważnych w roku dat, świąt i wydarzeń, towarzyszyć nam będą tradycyjnie myśli Czcigodnego Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego. Sentencje ponadczasowe, warte przemyślenia i wdrożenia w naszą codzienność.
   Motywem przewodnim edycji 2023 są słoneczniki - symbol Ukrainy. To nasz gest solidarności z wyniszczanym wojną krajem, by pamiętać o jego mieszkańcach, naszych sąsiadach (oddalonych zaledwie o kilka godzin jazdy samochodem) - szczególnie w modlitwie o pokój, ale także by być otwartymi na udzielanie im pomocy.
   W kalendarzu tradycyjnie informacje o tym, co będzie się działo w naszej parafialnej wspólnocie oraz dużo miejsca na notatki. Uwadze nabywców polecamy także wizualizację Centrum Kultury i Domu Rekolekcyjnego, który ma zostać wybudowany w sąsiedztwie kościoła. Warto wesprzeć to dzieło, by służyło nam, jak i przyszłym pokoleniom w krzewieniu Nowej Kultury
i rozwoju osobistym w chrześcijańskim duchu.
   Kalendarze dostępne będą po Mszach św. w kruchcie kościoła, jak i w zakrystii - do wyczerpania nakładu. Dowolna ofiara przeznaczona będzie na zwrot kosztów wydruku.
   Ogromne podziękowania składamy firmie re:design, ulokowanej na terenie parafii, która kolejny raz pro bono wsparła to dzieło, swoim talentem graficznym oraz wszystkim osobom, które zaangażowały się w konsultowanie projektu. Serdeczne Bóg zapłać!

   Kolejne w tym roku spotkanie Rady Duszpasterskiej odbyło się w miniony wtorek. Jej przedmiotem były - jak zwykle w październiku - zbliżające się rekolekcje oraz następujący po nich odpust. Choć nie tylko.

    Gdy chodzi o te pierwsze, rozpoczną się one 13 listopada, a głosić je będzie ks. Łukasz Grelewicz, prorektor Gdańskiego Seminarium Duchownego. Ponieważ ta niedziela będzie jednocześnie dniem zbiórki na nasze, oliwskie seminarium, listopadową kolektę inwestycyjną przesuniemy wyjątkowo na trzecią niedzielę, czyli odpustową. W tej kwestii rada nie miała wątpliwości. Podobnie, gdy chodzi o godziny spotkań rekolekcyjnych - podtrzymujemy dotychczasowe, czyli 10.00 i 19.00.

   W związku ze zbliżającym się VIII Przeglądem Teatrów Amatorskich KURTYNA, jej organizatorzy prosili nie tylko o liczny udział w wyjątkowo bogatym programie, ale - jak zwykle - o upieczenie i dostarczenie ciast na po-szczególne dni przeglądu. Przedstawiona też została prośba o przesunięcie (na czas KURTYNY) godziny sprawowania Mszy św. wieczornych na godz. 17.30, co również zostało zaakceptowane.

    Gdy zaś chodzi o samą uroczystość odpustową, pojawił się pomysł wykorzystania, ustawionego już na ten czas namiotu przed kościołem, do zapraszania wiernych, wychodzących z kolejnych Mszy św.

    Dalej rozmawiano o nadchodzącym adwencie. Wszyscy zgodzili się co do tego, że godzinę Mszy św. roratniej należy pozostawić tak, jak dotąd - 6.30.

   Powstał jednak inny problem: w związku z tym, że w tegorocznym planie szkolnym ks. Wojciech trzy dni w tygodniu rozpoczyna zajęcia o godz. 8.00, nie ma możliwości wyjazdu drugiego księdza (choćby na rekolekcje, nie mówiąc już o zwykłej chorobie), aby nie odwoływać się do konieczności zwalniania się z zajęć religii. Postanowiono więc, że od nowego roku Msze św. w dni powszednie, odprawiane będą o godz. 7.30.

   Zastanawiano się również nad sposobem uczczenia 90-tej rocznicy istnienia naszej parafii. Przypada ona 1 stycznia przyszłego roku. Nie jest to jednak dobra data na tego rodzaju świętowanie. Listopadowy zaś odpust nie zawsze wiąże się z dobrą pogodą. Zdecydowano więc, że uroczyste obchody 90-lecia parafii będą miały miejsce w niedzielę po Bożym Ciele. Szczegóły ustalone zostaną później. Czekamy też na ciekawe pomysły... 

   Członkowie Parafialnego Koła Misyjnego wyrażają podziękowania wszystkim darczyńcom, którzy wsparli misje, ofiarując swoją zniszczoną bądź zdekompletowaną biżuterię bądź też dokonali zakupu srebrnych krzyżyków. Dzięki ofiarności Parafian udało się zebrać kwotę 1347,50 zł oraz pokaźny zbiór złotego i srebrnego złomu. Owoce wspomnianej zbiórki zostały przekazane księżom sercanom, którzy budować będą za nie studnie w Czadzie.

   Serdeczne Bóg zapłać!

    Tego rodzaju działania pokazują, że jest w nas jednak wrażliwość misyjna i poczucie odpowiedzialności za dzieło rozkrzewiania wiary. Pewnie można by robić znacznie więcej w tym zakresie, ale jakby... rąk do pracy brak. Cały zespół liczy zaledwie sześć czynnych członkiń oraz kilkanaście osób zaplecza ściśle modlitewnego. Poszerzenie stanu osobowego to zwiększenie potencjału intelektualnego (zgodnie z powiedzeniem: im więcej głów, tym więcej pomysłów), ale też - od strony praktycznej - to po prostu ułatwienie pracy, która rozkłada się na większą ilość osób. Jeśli więc ktoś to rozumie i poczuje tę iskrę, która nakazuje uśmiechać się do nieznanych, odległych bliźnich, nie oczekując w zamian nawet tego, to serdecznie zapraszamy do współpracy.