Kiedyś, podczas niedzielnego kazania dla dzieci, na pytanie kapłana o najważniejszy wniosek z perykopy o kuszeniu Pana Jezusa na pustyni, jeden z maluchów odpowiedział rezolutnie i krótko: „Trzy do zera dla Pana Jezusa". Podobnie moglibyśmy powiedzieć o dziś opisywanym wydarzeniu ewangelicznym. Sprytni faryzeusze najpierw wrzucili Chrystusowi niejako świecę dymną, zasypując Go pochwałami - swoisty rodzaj środka znieczulającego, ale i odbierającego rozsądek. To im się nie powiodło. Misternie uplecione pytanie, które w zasadzie powinno było Go pogrążyć niezależnie od udzielonej odpowiedzi, skompromitowało samych pytających.

Niezależnie od intencji pytających z tamtego wydarzenia pozostaje dla nas jedna nauka: oddajcie Bogu, co boskie, a cezarowi to, co należy do cezara.