Pod wieloma względami, a już z pewnością w kwestii wiary i moralności, Rzymianie byli bardzo tolerancyjni. Dlatego właśnie nie powinien dziwić fakt, że setnik, czyli przedstawiciel zbrojnego ramienia Rzymian, udał się właśnie do Chrystusa, aby u Niego szukać ratunku.

To dość ciekawe, że najbliżsi Mu, Jego rodacy, szukali różnych sposobów dowiedzenia Mu fałszu, politycznej agitacji czy wreszcie sekciarstwa. Ten zaś, obcy narodowo, kulturowo i religijnie swoją wiarą zasłużył na powtarzaną przez wieki (w każdej Mszy św.) pochwałę: „U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary”.

Trzeba czuwać nad swoją wiarą, by nie doznać zawstydzenia od innowierców czy niewierzących.