Wydarzenie doskonale nam znane z Dziejów Apostolskich, a dziś przypomniane w pierwszym czytaniu, należy do grupy większych cudów z zakresu psychologii i duchowości. Nie jest bowiem łatwo wytłumaczyć tak nagłą i tak radykalną odmianę postawy Szawła, który „siał grozę\" w szeregach chrześcijan i „dyszał żądzą zabijania\" ich. Jak to możliwe, że w jednej chwili proces ten został nagle zatrzymany, a w ciągu trzech kolejnych dni nastąpił dokładny odwrót? Święty Łukasz ujmuje to obrazowo: „olśniła go nagle światłość z nieba\".

   Myślę o tym człowieku, który - jako działacz młodzieżowy - był jak miód na serce starszyzny żydowskiej. Był promykiem nadziei, że „skoro taką młodzież mamy, nie jest źle w narodzie...\" Jednocześnie wiele łez lało się z oczu ludzi przez niego krzywdzonych. Rozpaczali też ich bliscy. Czy mu złorzeczyli? Z całą pewnością tego nie wiemy, ale pamiętajmy, że były to szeregi pierwszych nawróconych - gorliwców, dosłownie traktujących Chrystusowe wskazania. Również te, które dotyczyły modlitwy za nieprzyjaciół. Można snuć przypuszczenia, graniczące z pewnością, że każdego dnia liczne fontanny modlitw o jego nawrócenie tryskały ku niebu. I zebrało się tego sporo... Tam, przemienione w jezioro łaski, spłynęły w postaci „światłości z nieba\" na przedmiot owych modlitewnych westchnień. Nawrócony...

   Mamy Rok Miłosierdzia. Jakże wielu obserwujemy wrogów Kościoła, wrogów Chrystusa - zarówno tych zewnętrznych, zagranicznych, jak i „swoich\". Kiedy jak kiedy, ale w tym roku szczególnych łask z nieba, istnieje ogromne prawdopodobieństwo powielenia Pawłowego casusu. Wyobraźmy sobie kogoś, kto w obecności kamer i mikrofonów lżył do niedawna ludzi wierzących, ubliżał im, ośmieszał... jak ogarnięty zostaje „światłością z nieba\". To wszystko, czego możemy oczekiwać. Resztę zrobi już Pan Bóg, ale potrzeba modlących się, trzeba napełniać jeziora łaski w niebie. Ręka Boga wyciągnięta do kolejnych cudów, ale zbiorniki cokolwiek pustawe... Módlmy się za współczesnych Szawłów.