Nie trzeba dopowiadać. Wszyscy znają to powiedzenie i są w stanie podać dowody na jego prawdziwość. Należałoby więc zadać sobie pytanie: Z kim ja przystaję? Jak kształtują mnie moje znajomości? Do czego dzięki nim doszedłem i jakim jestem dziś dzięki nim?

   Wychwalana w liturgii Słowa  Mądrość nie jest wynikiem intelektualnych dociekań. Pierwsze czytanie objawia nam ją jako Mądrość uosobioną, czyli  Boga samego! Warto przeprowadzić pewne ćwiczenie: odczytać raz jeszcze pierwsze czytanie w miejsce Mądrości wstawiając Boga. I druga rzecz: jako podstawę do rachunku sumienia można odczytać dzisiejszy psalm (63) i pomyśleć, ile u mnie rozważań o Panu, ile nocnych czuwań dla Niego?... Może czas o tym pomyśleć - indywidualnie lub we wspólnocie?