Jeśli ktoś nie będzie uczestniczył w niedzielnych Mszach świętych, to ma szansę zaoszczędzić około czterech godzin miesięcznie. Nie odmawianie modlitw codziennych to kolejnych kilka do kilkunastu minut każdego dnia. Wyeliminowanie ze swego programu lektury Pisma św., spowiedzi, pielgrzymek, nabożeństw - to kolejne minuty i godziny. Może więc warto? Co się bardziej opłaca?

   Tak można dywagować na poziomie wczesnoszkolnym (bo trudno nazwać ten spór akademickim). Pan Jezus jednak nie pozostawia złudzeń. Mimo naszej tolerancji i otwartości na jakąkolwiek odmienność, wyraźnie mówi o sobie: Kto wierzy we Mnie, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego. A więc potępienie... Czy jakiekolwiek profity tego świata zrównoważyć mogą taką stratę? Niekiedy świat ciemnieje nam w oczach - gdy oddalamy się od Boga. Wówczas raduje każda uliczna lampa, choćby najsłabsza żarówka w domowym gospodarstwie, reflektor auta czy nawet zwykła latarka. Wszystkie one jednak przestają być w najmniejszym stopniu użyteczne, gdy na firmament wkracza słońce... Choć jest jedno nad nami, jego promienie docierają w każdy zakamarek podlegającego mu terytorium i nic nie skryje się w jego blasku. Tak też jest i z Chrystusem. Można przecież palić sobie ogniska, radować się blaskiem kominkowych płomieni, stosować najbardziej wymyślne źródła światła, ale zawsze będzie ono sztuczne i zupełnie nieporównywalne z tym Jedynym, uniwersalnym, zmieniającym wszystko wokół. Chrystus po prostu nie ma konkurencji dla siebie. Dawajmy o tym świadectwo gdzie tylko można, by mimo wszystko nie zatracili się nasi bracia i siostry - choć im, oczywiście, wolno.