Oczywiście, bo i św. Paweł, i sam Pan Jezus w Ewangelii - również. Bo pieniądz, czyli mamona wcale nie musi być jedynie źródłem niebezpieczeństw - jeśli tylko używa się jej zgodnie z wolą Bożą.

   Fenicjanie wymyślili pieniądze i okazało się, że są one bardzo praktyczne - jeśli się je posiada... W zamyśle miały być pożytecznym narzędziem, a zbyt szybko stały się celem. I stan ten trwa. Dlatego nie sam pieniądz jest złem, czy niebezpieczeństwem, ale stopień przywiązania do niego. Stąd właśnie Pan Jezus radzi, by ową mamonę wykorzystać właśnie jako narzędzie do pozyskiwania przyjaciół. Bardzo trudno jest pomagać innym, będąc biednym. Można więc powiedzieć, że jest ona niejako niezbędna dla okazywania miłości.

   Święty Paweł również nie odżegnuje się od pieniędzy, dziękując za wsparcie Filipianom, ale szybko dodaje, że tak naprawdę nauczył się dostosowywać do wszystkich warunków - biedy i obfitości, i zupełnie nie porusza go ani jedno, ani drugie. Stoicki spokój. Tak - w odniesieniu do materii, do mamony, bo on - choć istnieje jeszcze w świecie materialnym - ducha utwierdził mocno w innej rzeczywistości, która nigdy się nie skończy i będzie wolna od wszelkich niebezpieczeństw. Zwłaszcza tych materialnych.