Niedziela Świętej Rodziny może prowadzić nas do rozczulania się Matką Najświętszą i przygniecionym ciężarem odpowiedzialności Józefem. Ta Rodzina ma raczej pełnić rolę doskonałego przykładu, że się da, że tak można, a nawet trzeba. Bo można żyć w zgodzie, miłości, poświęceniu i czerpać z tego radość. Należy tylko upodobnić się do Boga, który jest nie tylko wzorem miłości, ale Miłością samą. Kto w Nim się zanurza, zaczyna działać wzorem swego Stwórcy i tworzy przestrzenie miłości, które okupione są jednak trudem poświęcenia i rezygnacji z siebie, bo tak naprawdę wygląda miłość. Wtedy dopiero spodziewać się można pokoju i szczęścia w rodzinach.