Lepsze jest wrogiem dobrego... | 2026-11-19 |
Nauczyciele, wychowawcy, a zwłaszcza rodzice zainteresowani są zwykle jak najlepszym przygotowaniem młodego pokolenia do odpowiedzialnego życia w dorosłości. Chyba nikomu nie udało się doznać satysfakcji z wprowadzenia swego planu wychowawczego w stu procentach. I bardzo dobrze! Trzeba bowiem uwzględnić samego wychowanka, który musi się nauczyć wybierać. Wychowanie polega na stymulowaniu pewnych przemyśleń i zachowań z możliwością świadomego zatwierdzenia lub odrzucenia podsuwanych propozycji. Bywa, że rozanieleni rodzice dziwią się postępami własnego dziecka i tym, do czego ono doszło. Zdarzają się też inne sytuacje, gdy proces wychowania przebiega boleśnie, a owoc końcowy zasługuje jedynie na łzy - łzy bezradności. Czy i Chrystus wylewał łzy bezradności? W pewnym sensie tak, bo wyczerpał już wszystkie dostępne mu środki (przymus zawsze wykluczał) i nie może ucieszyć się choćby mizerną próbą poprawy. Dlatego zapowiada kataklizm - zburzenie Jerozolimy, do którego faktycznie dojdzie około czterdziestu lat później. Dlaczego tak musi być, skoro Pan Jezus wyklucza przymus? Wystarczyłoby przecież, gdyby ludzie dobrowolnie stosowali przykazania Boże. Nie byłoby złośliwości, przemocy, gwałtów, kradzieży itd. Ale nie! Człowiek wie lepiej. Poradzi sobie bez Dekalogu. Stworzy własne, świeckie prawo i... ciągle je będzie musiał ulepszać. Tymczasem gdybyśmy gremialnie podporządkowali się Prawu Boga, znalibyśmy tylko jeden rodzaj łez: łzy radości. | |
