Niczego nie chce od nas, ale chce nas samych. Jeśli bowiem Pan Jezus kazał nam nazywać Boga Ojcem, to dlatego, że On najlepiej chce troszczyć się o nasze szczęście nie tylko doczesne, ale i wieczne. Dowodem na to jest choćby ewangeliczna scena nierozpoznanego Chrystusa, który pyta o jedzenie - i to nie w celu zaspokojenia jakiejś własnej potrzeby, ale właśnie w trosce o tych, których kocha, za których niedawno właśnie oddał życie.

   Właśnie oddanie życia za nas jest największym i najważniejszym dowodem Jego poświęcenia się za nas. Jeśli więc w najważniejszej kwestii był dla nas poświęcić wszystko, to czyż i w mniejszych sprawach nie będzie nam życzliwy? Tego dowodzić nie ma sensu. Trzeba jedynie trwać w posłuszeństwie oraz innych przekonywać, że warto za Jego głosem iść. Po Zesłaniu Ducha Świętego apostołowie rozumieli to doskonale i dlatego, nawet w obliczu poniesienia kary, odważnie mówili, że trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi.