Każdego rana, gdy kreślimy znak krzyża świętego ze słowami W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego, wyznajemy wiarę w naszego Boga. Nie poznamy Go nigdy - wieczności na to nie wystarczy. To zaś, co jesteśmy w stanie o Nim powiedzieć, to mizerny obraz odmalowany siłami wyobraźni na bazie obserwacji tego świata stworzonego oraz Objawienia, utrwalonego na kartach Pisma Świętego. Tak, to wsparcie z Jego strony, abyśmy nie błądzili w domysłach - bardziej kim On nie jest, niż kim naprawdę jest. Stąd właśnie ważymy się budować niejako obraz Boga, aby mieć do Kogo przylgnąć, przytulić się, oprzeć się na Nim. Konkret zdecydowanie pomaga czuć się pewnie.

   Dziś chcemy spojrzeć na Boga jako wspólnotę trzech Osób: jest jeden, choć troisty... To niepojęte. I takim pozostanie. Oznacza to więc, że nie powinniśmy budować sobie kolejnych, przystępnych modeli Boga, a zwrócić uwagę na to, co stanowi Jego istotę. Tym jest to istotniejsze, że stworzeni zostaliśmy na Jego obraz i podobieństwo. Jakim więc jest Bóg? Z dzisiejszy czytań się dowiadujemy: Miłosierny i łagodny, nieskory do gniewu, bogaty w łaskę i wierność oraz kochający aż do ofiary z własnego Syna.