To już od jutra - Tydzień Wychowania. Oswoiliśmy się już z rozmaitymi Tygodniami (Biblijny, Misyjny, Środków Przekazu), Dniami (Bez Samochodu, Bez Papierosa i in.), Marszami (Życia, Przeciwko Przemocy itp) do tego stopnia, że przyjmujemy je już często hasłowo - ktoś je tam obchodzi, przeczytamy sprawozdania... w najlepszym wypadku.

Gdy dziesięć lat temu, 11 września 2001,  w Nowym Jorku płonęły wieże World Trade Center, a telewizje relacjonowały to na żywo,  dziennikarze co jakiś czas powtarzali: „To, co państwo widzą, to nie jest film, to się niestety dzieje naprawdę". Takie przypomnienie jest nam potrzebne  kino i telewizja przyzwyczaiły każdego z nas do oglądania obrazów, które kiedyś uznalibyśmy za zupełnie nieprawdopodobne.

W tym roku było mi dane uczestniczyć w Światowych Dniach Młodzieży, które odbyły się w sierpniu w Madrycie. Momentem, który najbardziej utkwił mi w pamięci była sobotnia adoracja Najświętszego Sakramentu z papieżem Benedyktem XVI. Po słowach papieża, aby spłynęła na nas rosa Bożej Miłości, rozpętała się burza. Niezwykłe było to jak bardzo czytana Ewangelia pasowała do tej scenerii. To był fragment z Ewangelii według św. Jana (15,1-7), w którym Pan Jezus mówi, że Ojciec OCZYSZCZA latorośl, aby przynosiła obfitszy owoc.

Tak można by powiedzieć opierając się na starym jak świat doświadczeniu, afirmowanym zresztą nauczaniem ewangelicznym: nadzieją na nowe plony jest obumierające stare ziarno, a - dodajmy - wspaniałe budowle powstają często na gruzach starych.

Oj, skurczył nam się świat. Niegdyś wyjazd choćby na Jasną Górę stanowił prawdziwą wyprawę życia, a dziś Polacy swobodnie podróżują już nie tylko po Europie, ale po świecie całym, na własne oczy przekonując się o pięknie miejsc znanych do tej pory jedynie z atlasów i przewodników. Wyobraźnię rozbudzają resztki budowli wznoszonych przed kilkudziesięciu wiekami ówczesnych, genialnych ludzi.

Wśród wielu ciekawych epizodów z życia Apostołów znajduje się i ten, który dotyczy ich spotkania ze zmartwychwstałym Panem. Św. Jan zanotował (20,19-20), że gdy do Wieczernika przyszedł Pan Jezus, mimo drzwi zamkniętych (wszedł bez pukania) oni ucieszyli się, ujrzawszy Pana.

Życie jest pełne niespodzianek, jednak doświadczenie i zdolność przewidywania często są w stanie zabezpieczyć nas przed zgubnymi ich skutkami. Nie wszystko jednak jesteśmy w stanie przewidzieć i nie przed wszystkim się obronić. Najmądrzejszym i najroztropniejszym przytrafiają się niże psychiczne spowodowane dysproporcją podjętych wysiłków i ostatecznego efektu. Wtedy okazuje się jak mało zależy od nas.

Wczoraj po południu odbył się pierwszy w tym roku ślub w naszym kościele. Dwoje młodych, wielce urodziwych ludzi wstąpiło w związek małżeński. Ogrom gości, życzliwości, prezenty i kwiaty, piękna pogoda i nadzieja: to, co żywią w sobie, co ośmielili się nazwać miłością, wspierać ich będzie w niełatwym marszu przez życie, by w efekcie osiągnąć to, co najważniejsze - szczęście wieczne.