Tak rozpoczyna się jeden z wersetów psalmu 94, który w pełni brzmi następująco:

Nie można go przyśpieszyć ani spowolnić, pożyczyć, oddać, zmagazynować, pomnożyć ani odzyskać. Można go jedynie wykorzystać, albo... zabijać.

Wakacje, plaża, słońce, woda i błogie lenistwo... jednak nie dla wszystkich. Dla ludzi Ruchu Światło - Życie zaczął się czas intensywnej pracy. Wielu z nas wyjechało na coroczne rekolekcje formacyjne. Piętnastodniowe rekolekcje są dla nas podsumowaniem całorocznej pracy i ładowaniem akumulatorów.

Jakże cieszy tak piękne lato, które zwłaszcza dla mieszkańców strefy nadmorskiej wiąże się z wielkimi nadziejami zysków. Co innego górale, dla których sezon turystyczny trwa niemalże okrągły rok. Tak więc wielkie nadzieje, radość dzieci, plażowiczów, pływaków i Bóg wie jeszcze kogo.

 Nie jest możliwym, aby kogokolwiek w życiu omijały trudności. Często mawiamy, że życie układa się nam pod górkę, albo że tak wiele zakrętów życiowych nam się przytrafia, gdy inni podróżują drogami prostymi.

Tak samo jak okresy roku liturgicznego, tak też święta i uroczystości uwypuklając różne prawdy wiary, zapraszają nas do ich kontemplacji i rozważania.

Dla nikogo nie jest tajemnicą, że najprostszą formą okazania miłości jest obecność. Wiemy jakie skojarzenia budzą w nas zwroty typu być z kimś, być przy kimś. Nie zawsze jednak musi tu chodzić o sytuacje związane z solidarnym przeżywaniem nieszczęść - choć w takich chwilach obecność, nawet milcząca, jest nieoceniona.

   “Już nigdy nie zgładzę wszystkiego, co żyje, jak to uczyniłem” (Rdz 8,21) - powiedział Bóg po zawarciu przymierza z Noem. Czy to oznacza, że nie będzie już na świecie potopu? 

   Takie było hasło pierwszej pielgrzymki Ojca Świętego Jana Pawła II do Polski. Odbywała się ona w dniach 2-10 czerwca 1979 r., a głównym jej celem było uczczenie św. Stanisława, patrona Polski w 900. rocznicę jego śmierci.