Józef i Wiktoria Ulmowie prowadzili dość nietypowe gospodarstwo - Józef specjalizował się w uprawie warzyw i owoców, pszczelarstwie i hodowli jedwabników, a jego pasją była fotografia, był też zaangażowany społecznie. Wiktoria prowadziła dom i zajmowała się dziećmi. Mieszkali z dala od gospodarstw innych mieszkańców wsi. Od jesieni 1942 roku ukrywali na strychu żydowską rodzinę Goldmanów z Łańcuta. Saul Goldman przed wojną był znanym w okolicy handlarzem bydła. Z nim byli jego czterej synowie, a z czasem, dołączyły także dwie córki oraz wnuczka. Mężczyźni pomagali przy garbowaniu skór, piłowali deski, rąbali drwa na opał. Ich praca została nawet przez Ulmę sfotografowana, podobnie jak wiele innych scen z życia codziennego rodziny. Wydawało się, że piekło okupacji jest gdzieś daleko.

   Najbliższy czwartek - dzień wolny od pracy. Korzystają z niego nawet ci, którzy w Boga nie wierzą. A tymczasem to nie sztuczne wydłużanie weekendu, ale okazja do oddania najprawdziwszej chwały Panu Bogu.    

   I co? Ucichły już choć trochę analizy i spekulacje wszystkich możliwych tzw. ekspertów, znawców, mądrali wszelkiej maści na temat... zaskoczenia, jakie przeżyliśmy w dniu 8 maja, dowiedziawszy się, że papieżem został człowiek ze Stanów Zjednoczonych rodem? Pod pretekstem przewidywań i wspomnianych analiz pewnie będą chcieli podsunąć nowemu Ojcu Świętemu kierunki działań, koniecznych posunięć i realizacji najbardziej potrzebnych zadań dla Kościoła w dwudziestym pierwszym wieku. Mam jednak nadzieję, że augustianin jako człowiek kontemplacji i modlitwy doskonale wie, że trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi. Iluż to papieży, poczynając od św. Piotra, wiernie realizowało wolę Boga tylko dlatego, że oczy ich wpatrzone były w Najświętszy Sakrament, a serce i umysł otwarte na Ducha Świętego. To też naszym zadaniem będzie wspieranie go modlitwą, nie pozostawianie go samego w dźwiganiu odpowiedzialności za Kościół...

   Dlaczego obchodzimy Dzień Matki? Czytające to w tej chwili panie, godnością macierzyństwa obdarzone, mogą się obruszyć na tak sformułowane pytanie. I słusznie! Przyzwyczailiśmy się bowiem do tego, że matce po prostu za wszystko należy się wdzięczność. A to, że tylko raz w roku taki dzień obchodzimy, to dlatego, aby jedynie zasygnalizować konieczność realizowania takiej oczywistości.

   Co prawda dopiero w przyszłą niedzielę rozpoczniemy Tydzień Biblijny, ale dobrze jest wcześniej się do tego przygotować. Bo niby w każdym domu mamy przecież Pismo Święte. Jeśli nawet nie w formie drukowanej, to z łatwością sięgnąć możemy po zapis Bożej Mądrości korzystając z komputera czy telefonu komórkowego. Takiej dostępności Bożego Słowa nie było nigdy. Ale cóż z tego, jeśli przeminie Niedziela, a wraz z nią cały Tydzień Biblijny, a nic nie zmieni się w naszym życiu?

Czcigodni Bracia w kapłaństwie,

Siostry i Bracia!

   Święto Zmartwychwstania Pana w tym roku wpisuje się w podwójny Jubileusz: Roku Świętego i setnej rocznicy powstania naszej archidiecezji. Te dwie ważne okoliczności przypominają o tym, jak ważne jest, byśmy budowali w sobie tożsamość członka Kościoła w wymiarze tak powszechnym, jak i lokalnym. Dlatego tegoroczną Wielkanoc chcemy przeżywać z większą intensywnością - Pan daje nam bowiem wyjątkową łaskę umocnienia naszej wiary i budowania głębszych więzi braterskich. Wiemy, że nie da się ich doświadczyć, jeśli nie będziemy zbliżać się do Jezusa Chrystusa, naszego Odkupiciela. On na nas czeka!

   W tych dniach Triduum Paschalnego, mogliśmy osobiście przekonać się, jak wielką miłością pragnie nas nieustannie obdarowywać. Z wdzięcznością przyjmijmy dar poranka wielkanocnego, kiedy to nasz Pan wychodzi z grobu i kieruje się ku każdemu z nas. Otwórzmy Mu nasze serca, aby napełnił je światłem swojego zmartwychwstania. Niech Zwycięzca śmierci, piekła i szatana, wniesie w nasze życie nową nadzieję, a wraz z nią radość, pokój i moc paschalną.

   Bądźmy wszyscy w naszych środowiskach posłańcami radosnej nowiny, że Pan rzeczywiście zmartwychwstał (Łk 24, 34).   Chrystus, Pan życia niech Wam błogosławi na każdy dzień!

+ Tadeusz Wojda SAC

Arcybiskup Metropolita Gdański

   Niby tak niedawno, w Środę Popielcową, misjami rozpoczęliśmy czas wielkopostnego nawracania się ku Bogu, a tymczasem już za tydzień rozpoczniemy finisz - wejście na ostatnią prostą, odsłaniającą nie tylko tajemnice sponiewierania naszego Pana, ale też chwalebnego Zmartwychwstania.   Ów finisz rozpoczyna się zawsze w szóstą niedzielę Wielkiego Postu, zwaną Niedzielą Palmową albo Niedzielą Męki Pańskiej. Liturgia Kościoła wspomina w tym dniu uroczysty wjazd Pana Jezusa do Jerozolimy, o którym mówią wszyscy Ewangeliści. Msze św. rozpoczynają się od obrzędu poświęcenia palm, a w naszym wypadku Msza św. dla dzieci będzie poprzedzona procesją do kościoła.  

   Rozpoczął się 24 grudnia i potrwa do 6 stycznia 2026 r. Obchodzimy w nim 2025 rocznicę przyjścia na świat Boga - Człowieka, który dokonał naszego odkupienia.

    Żydzi obchodzili rok jubileuszowy po upływie siedmiu lat szabatowych (czyli 7x7 lat). Rok pięćdziesiąty był tzw. rokiem jubileuszowym, w którym nie wolno było uprawiać roli, należało świętować na cześć Pana, darować długi, zwrócić zastawioną cudzą własność i podjąć szeroko rozumiane dzieła miłosierdzia.

   Tym tropem idąc, również Kościół Katolicki, na mocy odkupieńczych zasług Pana Jezusa, od wieków ogłasza Rok Jubileuszowy, z którym wiąże się wiele dobrodziejstw, ale przede wszystkim możliwość uzyskania odpustu zupełnego.  

   Nie wiemy jak długo żył ani też ile miał lat gdy poślubił Miriam z Nazaretu. Pewna zakonnica hiszpańska, żyjąca w XVII wieku, María Fernández Coronel y Arana, na podstawie prywatnych objawień, których doznała, twierdziła, że w momencie zaślubin Józef liczył sobie 33 lata, a Jego wybranka 14... Z kolei bł. Anna Katarzyna Emmerich - również na podstawie objawień - podniosła ten wiek do 45 lat, a Maryi do 15... Tak czy owak trudno byłoby o takim człowieku mówić to, co śpiewamy w czasie kolędowym: i Józef stary, i Józef stary. To pisma apokryficzne przypisały mu podeszły wiek - prawdopodobnie by ocalić reputację Najświętszej Panny jako zawsze Dziewicy. Nie wiemy, jak było naprawdę, ale nie powinno to mieć dla nas żadnego znaczenia, skoro wiadomo, że w miłości, czystości i świętości przeżyli wspaniałe i trudne chwile. 

   Co roku w czasie wielkopostnym odbywają się rekolekcje parafialne.  Od kilku lat rozpoczynamy je Środą Popielcową. Jest jednak wymóg Kodeksu Prawa Kanonicznego, by co kilka lat organizować tzw. Misje Parafialne. Zwykle są to odstępy dziesięcioletnie. W naszej wspólnocie ten rodzaj rekolekcji głosił w roku 2016 ks. Ryszard Nowak z diecezji katowickiej.