Dzięki zaangażowaniu jednego z naszych parafian zyskaliśmy nową jakość połączeń internetowych. Dotarł do nas wreszcie światłowód. Jesteśmy ogromnie wdzięczni. Niestety, zbiegło się to w czasie z awarią całego systemu łączności cyfrowej między plebanią i kościołem, co było też sporym utrudnieniem w funkcjonowaniu Bożego przedsiębiorstwa. Nie dało się w związku z tym wyświetlać tekstów pieśni na kościelnych monitorach. System przywrócił do życia pewien informatyk (który nawet nie jest z naszej parafii, ale często pojawia się u nas), a wdzięczność nasza dla niego jest tym większa, że jest po bardzo ciężkiej operacji nowotworowej i nadal w dość kiepskiej kondycji. Obu Panów polecajmy dobremu Bogu, prosząc dla nich o błogosławieństwo.

   System wyświetlania obrazów na kościelnych monitorach raczej się sprawdza. Było, co prawda, kilka awarii, ale to raczej normalne przy korzystaniu z urządzeń elektronicznych. Ostatnio jednak stało się coś gorszego: jeden z moniorów wypowiedział posłuszeństw - chodzi o ten, wiszący w bocznej nawie przy ołtarzu Bożego Miłosierdzia. Tu jednak okazało się, że to nie jakaś tam pospolita awaria - ten na dobre przestał działać, pokazując jedynie serię pionowych pasków i tylko zmieniał ich konfigurację pod wpływem naciskania klawiszy pilota. Opinia fachowca była jednoznaczna: nie warto naprawiać. Dlatego trzeba było zakupić nowy i wydawało się, że słusznym będzie wziąć dokładnie ten sam typ i model. Z firmą się udało, ale model jest już niedostępny. Istniała obawa, że może nie da się go skonfigurować z istniejącym systemem, ale tu z pomocą przyszedł ks. Damian, który i z tym mankamentem sobie poradził. A skoro już działa, trzeba będzie zdjąć z niego folię ochronną...

   Oczywiście działają - też to słyszę. Pani Ola radzi sobie dobrze, ale od dłuższego czasu słychać było w nich niepokojący, nieregularny szum, stuk - w każdym razie sygnał, że coś nie funkcjonuje dobrze. Nie trzeba było być fachowcem by stwierdzić, że źródłem zamieszania jest wentylator (ewentualnie silnik napędzający go). Pojawił się pomysł wydobycia go na zewnątrz i dokładnego zlokalizowania źródła zamieszania. Możliwe, że chodzi o łożyska, ale równie dobrze przyczyną mogą być wyrobione łopaty wentylatora, a wyważanie go jest już bardzo trudne. Do tego pani Ola od czasu do czasu sugerowała konieczność strojenia instrumentu.

   Jeszcze trzy lata temu wydawało się to szalonym pomysłem i mało kto dawał szansę na jego realizację. Dziś wygląda to już bardzo realnie: Katolickie Centrum Kultury jest już w stanie surowym zamkniętym.

   Dopełnieniem radości stąd płynącej było poświęcenie wiechy, a ponieważ obiekt ten ma też służyć jako Diecezjalne Centrum Ruchu Światło - Życie, uro-czystość odbyć się musiała podczas Diecezjalnego Dnia Wspólnoty tegoż ruchu. Nastąpiło to po zakończonej Eucharystii, na której ks. bp Wiesław Szlachetka udzielił błogosławieństwa animatorom i moderatorom letnich rekolekcji - od Dzieci Bożych poczynając, na rodzinach kończąc.

   Dzięki kontaktom ks. Damiana znów pojawili się  panowie z firmy nagłośnieniowej dostarczając dwie kolumny aktywne do nagłośnieni scholi parafialnej czy ewentualnych innych zespołów muzycznych w naszej świątyni.

   Pomysł nabycia tego sprzętu zrodził się podczas wcześniejszej wizyty wspomnianego technika, który wyregulował ustawienia wzmacniacza naszego kościelnego nagłośnienia, ale zastrzegł, że nie należy podłączać do tegoż nagłośnienia jakichkolwiek instrumentów muzycznych głównie z obawy przed uszkodzeniem delikatnych głośników kościelnych, przeznaczonych jedynie do wokalu. Zabójcze dla nich są niskie tony instrumentów.

   Nuncjatura Apostolska w Polsce poinformowała w czwartek, 11 czerwca, że Ojciec Święty Leon XIV mianował księdza Przemysława Szulca, dotychczasowego proboszcza parafii pw. św. Wawrzyńca w Przysiersku, biskupem pomocniczym diecezji pelplińskiej. Podajemy tę informację, bo ten właśnie kapłan w listopadzie roku 2014 głosił w naszej parafii rekolekcje 
przed odpustem ku czci Chrystusa Króla.

   Jakże jesteśmy wdzięczni Panu Bogu za fantanstyczną pogodę tego dnia, która przeprowadziła nas od tak niepomyślnych zapowiedzi do pięknej rzeczywistości. Nie tylko nie padało, ale i piękne słońce wydobyło z tego świata najwspanialsze kolory...

   Od powrotu pielgrzymów z Wejherowa upłynęło już osiem dni, a wydaje się, że to zaledwie wczoraj...

   Samo pielgrzymowanie nie jest niczym nowym - ma ono swoją długą, nawet starotestamentalną tradycję. Chodzi przecież o to, by zdobyć się na pewien trud potwierdzający autentyzm wdzięczności wobec Najwyższego za to, co już posiadamy, ale też zawrzeć w tym prośbę o moc błogosławieństwa na dalsze życie zarówno dla samych pielgrzymujących jak i ich bliskich. Niejako przy okazji pielgrzymowanie jest też dawaniem świadectwa o Bogu.

   Mieszkaniec Małego Kacka nie może nie zauważyć rosnącego naprzeciwko kościoła budynku Katolickiego Centrum Kultury, powstającego z inicjatywy Stowarzyszenia KACK. Jego członkowie podkreślają, że ma to być przestrzeń dla Dobra, Prawdy i Piękna. Powstaje ona dzięki wsparciu wielu osób i instytucji, a tymczasem przed nami poświęcenie wiechy. Trwający półtora roku zastój w budowie wynikał z braku funduszy. Zmieniło się to dzięki hojności Fundacji BONARIA, która przekazała tu 5.000.000 PLN. 

  Katolickie Centrum Kultury KACK to Dom, w którym rozproszone dotąd inicjatywy znajdą swoje jedno miejsce. Będzie to również Gdyński Dom dla Wspólnot - przestrzeń otwarta dla wszystkich, dla których Dobro, Prawda i Piękno stanowią fundament oraz cel działania i tworzenia.

    Już od kilku tygodni zbieramy się w gronie wolontariuszy, by omówić i zdeklarować pomoc przy organizacji Parafialnego Festynu Rodzinnego, który od kilku lat organizujemy w święto Bożego Ciała. W tym roku będzie to 4 czerwca na terenie przykościelnym, gdzie można będzie zjeść pyszny obiad, deser oraz skorzystać z licznych atrakcji.