...Ich wstawianiu towarzyszy uzasadniony pośpiech. Potrzebne są bowiem od zaraz, ale negocjacje, uzgodnienia z konserwatorem, a przede wszystkim proces produkcji muszą trwać. Do tego doszła jeszcze konieczność naprawienia powstałych wżerów na betonowych ramach oraz pomalowanie ich na pierwotny, biały kolor. Prawie się udało: przybyła w miniony piątek ekipa montażystów zdołała wstawić sześć ram na dwóch oknach, a tymczasem do pomalowania zostały jeszcze ponad dwa okna. Powinniśmy się uwinąć, aby na odpust (i Kurtynę) było nam cieplej w kościele. 

   Dzięki dobroczyńcy, który postanowił zasponsorować koszt połowy trzyszybowych okien w naszej świątyni, perspektywa ich wstawienia znacznie się przybliżyła. Prawdopodobnie już w poniedziałek, 20 listopada rozpocznie się wstawianie ram okiennych. Dlatego zaistniała potrzeba jak najszybszego pomalowania betonowych ram, okalających witraże. Mniejsze okna w prezbiterium, wstawione tam niejako na próbę, ujawniły brak uprzedniego nałożenia farby na betonowe obrzeża.

    Właśnie dlatego w minionych dniach zagruntowano elementy przeznaczone do malowania, a niezawodny pan, który wiele dobrego zrobił już wokół Bożego przybytku, systematycznie - segment po segmencie - dokładnie nanosi farbę na okienne ramy.

   Wdzięczni jesteśmy Panu, który (mimo niepogody) oczyścił ze sporego nalotu murek kościelnego ogrodzenia od strony północnej.

    Udało się też wreszcie zamontować oświetlenie chóru. Istniejące tam dotąd naświetlacze ledowe podkreślały majestat zamontowanego tam instrumentu, ale nie dostarczały odpowiedniej ilości światła śpiewającym tam od czasu do czasu zespołom. W minionym tygodniu zamontowano więc na filarach, po wewnętrznej stronie chóru, reflektory ledowe, które były zresztą prezentem dla parafii od młodzieży w tym roku bierzmowanej.

   Od jakiegoś czasu cieszymy się mniejszymi, co prawda, ale bardziej kontrastowymi ekranami do wyświetlania tekstów na nabożeństwach. Te nowe urządzenia pracują jednak na starej, bo liczącej sobie blisko trzynaście lat, magistrali. Są to tzw. skrętki komputerowe, starszego - siłą rzeczy - typu, a przy tym parokrotnie naruszone podczas kolejnych remontów i malowań kościoła. To spowodowało zawieszenie pracy monitoringu w naszej świątyni na kilka dni. Awaria została ostatecznie usunięta, ale wniosek końcowy jest taki, że będziemy musieli wymienić okablowanie na nowszej generacji. I to jeszcze przed zimą, bo awarie są coraz częstsze. Ułożyć je trzeba będzie jednak na zewnątrz, prawdopodobnie pod dachem kościoła. 

   Mniej więcej cztery czy pięć lat temu, serwisant kotłów gazowych, dokonując corocznego przeglądu stwierdził, że najwyższy czas dokonać wymiany kotła w plebanii, bo zdążył się już strasznie sfatygować. Zrobił, co mógł i odjechał. Kolejne przeglądy tylko potwierdzały przedstawioną tezę. Kocioł jednak jakoś wytrzymywał. Przed dwoma laty za to pojawił się problem z niedogrzewaniem salek pod plebanią. Fachowcy podawali różne rozwiązania, ale gdzieś w tle pojawiał się zwykle niewydolny piec. Przy pomocy dwóch parafian, biegłych w tej sztuce, dokonała się w miniony piątek wymiana starego na nowy kocioł. Ponieważ zaproponowano kocioł kondensacyjny, wiązało się to z wprowadzeniem dodatkowej rury do ciągu kominowego. Wszystko jednak udało się wykonać jednego dnia.   Ogromnie wdzięczni jesteśmy obu panom, im samy może nastrój poprawić pochwała pań, które wczoraj (pierwsza sobota miesiąca) trwały na modlitwach maryjnych - jak zwykle - w salce Legionu Maryi. Z radością dziękowały za ogrzane pomieszczenie, czego nie udawało się dokonać w minionym roku.

   Mamy nadzieję, że po wcześniejszym dociepleniu obiektu oraz dokonaniu zabiegu wymiany kotła gazowego na kondensacyjny, który z natury rzeczy generuje co najmniej kilkunastoprocentowe oszczędności, z mniejszym stresem spoglądać będziemy na kolejne rachunki od dostawcy gazu...

    Już od dziewięciu lat figura Matki Bożej z Nazaretu wita przychodzących do naszej świątyni i śpieszy ku swemu Synowi, zachęcając do pójścia za Nią.

   Panu Bogu polecamy fundatora tej kapliczki oraz wszystkich, którzy mieli udział w jej powstaniu. Dziękujemy też Bogu za panią Klarę, która od lat pielęgnuje rabatki nie tylko przy Matce Bożej, ale i wokół kościoła.

    Powstał jednak problem: piękny piaskowiec, z którego wykonano kapliczkę dla naszej Pani znów pokrył się roślinnymi wykwitami. Jeden z panów podjął próbę oczyszczenia go myjką ciśnieniową, ale to za mało. Zajął się więc schodami przy wieży, a piaskowiec trzeba będzie oczyścić piaskowaniem.

   Jest jeszcze pokrewna sprawa: złuszczyła się nieco farba na figurze Matki Bożej. Rozpoczęliśmy więc poszukiwania jej wykonawcy, który obiecał przed laty, że zajmie się tym, gdy wystąpi taka potrzeba. 

   Wydawało się, że sufity pomieszczeń pod plebanią pomalowane, blaty stołów wymienione - czyli wszystko odnowione. Jednak nie wszystko. Okazało się bowiem, że na skutek wcześniejszego zagrzybienia sufitu łazienki przy małej salce, świeża farba zaczęła odpadać. Trzeba było więc zdrapać wszystko i położyć nowy, antygrzybiczny tynk, przy okazji dokładając fragment instalacji umożliwiającej zainstalowanie wentylatora do zwiększenia wydajności wyciągu kominowego. Zawdzięczamy to jednemu z bardzo zaangażowanych w różne działania panów.

   Ale to nie wszystko. Przed laty w kuchni pod plebanią zrobiono otwór wentylacyjny i zainstalowano wentylator, który okazał się nie tylko mało wydajny, ale też hałaśliwy. Ten sam człowiek zamontował więc nowozakupiony okap kuchenny z wyciągiem kominowym. W tym samym pomieszczeniu znajduje się też mocno przerdzewiały kaloryfer. Próba oczyszczenia go i przemalowania nie do końca się powiodła, więc w to miejsce trzeba będzie wnet zamontować nowy, przy okazji większy kaloryfer, dzięki czemu w po-mieszczeniu tym winno być w przyszłości cieplej.  

  Tak naprawdę nowe są one częściowo. Chodzi o stoliki w dużej sali pod plebanią. Solidne nogi, pospawane przed laty przez zmarłego zbyt wcześnie pana Zdzisława są prawie niemożliwe do zniszczenia. Niestety bardziej podatne na destrukcję są blaty tychże stołów. Wykonane niemniej solidnie, z twardej płyty meblowej, padają jednak ofiarą działania nie tylko ołówków i długopisów, ale też cyrkli czy scyzoryków. Nie sposób bowiem inaczej wyjaśnić istnienia w nich dziur i rys. Problemem zasadniczym było obrywanie plastikowych obrzeży, które stopniowo powiększały degradację stołów. Tym razem, sprawdzony w bojach stolarz ekspresowo wykonał nowe blaty. Obecnie są one szare, nie jak dotąd drewnopodobne. Przyczyniło się to do rozjaśnienia pomieszczenia, a co najważniejsze: zyskały metalowe obrzeża - wydaje się, że niemożliwe do zniszczenia. Przy okazji dziękujemy panu, które owe blaty zamontował.  

   W minioną środę odbyło się pierwsze powakacyjne spotkanie Rady Duszpasterskiej.    Po raz pierwszy uczestniczył w nim nasz nowy wikariusz, ks. Damian Martyka, który pokrótce przedstawił się przybyłym członkom Rady. Ponieważ w poprzednich parafiach dał się poznać jako duszpasterz Służby Liturgicznej oraz grup młodzieżowych, w naturalny sposób będzie pełnił tę rolę również w naszej parafii. 

   Koło Misyjne prowadzi zbiórkę zużytych baterii, które następnie są przekazywane do Sekretariatu Misji Zagranicznych Księży Sercanów. W ostatnim czasie udało się zebrać w naszej parafii 255 kg baterii, a  dochód z ich sprzedaży zostanie przeznaczony na budowę studni głębinowych w Czadzie oraz  wsparcie finansowe domu dziecka w Santa Cruz w Boliwii.

   We wrześniu, a konkretnie za dwa tygodnie, wolontariusze z Koła Misyjnego przeprowadzą zbiórkę zegarków tarczowych oraz małej elektroniki. Zegarki tarczowe praktycznie wyszły już z użycia. Przynajmniej te, z mechanizmem sprężynowym - tarczówki z napędem bateryjnym nieźle się mają, choć już coraz częściej wypierane są przez smartwatche z mnóstwem informacji dodatkowych. Warto więc przejrzeć szuflady i uprzątnąć z nich owe czasomierze oraz inne, nawet niesprawne drobne urządzenia elektroniczne. Dla jednych śmieci, dla innych zaś materiał do wykorzystania, a dochód z ich sprzedaży posłużyć może potrzebującym chrześcijanom w Afryce. Już dziś wszystkim Darczyńcom składamy Bóg zapłać! 

   Uważni obserwatorzy zauważyli zapewne, że na ścianie południowej naszej świątyni zawisł kolejny obraz Drogi Krzyżowej. To stacja czwarta, czyli Spot-kanie z Matką. 

   Dziękujemy panu konserwatorowi i czekamy na kolejne odsłony. Panu Bogu natomiast polecamy ofiarodawców, dzięki którym mógł on tę pracę dla naszej wspólnoty wykonać.