W miniony weekend osoby przygotowujące się do bierzmowania wyjechały wraz z księdzem Krzysztofem do Wejherowa na trzydniowe skupienie. Na miejscu mieliśmy być w piątek o godzinie dziewiętnastej, lecz z powodu pięknej i jednocześnie utrudniającej dojazd zimie, zapukaliśmy do drzwi ośrodka dopiero po dwudziestej. Zjedliśmy kolację, pomodliliśmy się w kaplicy i poszliśmy spać. To ostatnie było szczególnie istotne, ponieważ następnego dnia wstawaliśmy przed szóstą rano by udać się do kościoła na Roraty. Cały sobotni dzień upłynął nam na wspólnych modlitwach, adoracji Najświętszego Sakramentu, rozważaniu Pisma Świętego, pracy w grupach, śpiewie i zabawie. Wieczorem obejrzeliśmy ciekawy film opowiadający o tym, do czego może doprowadzić brak uczuć i emocji.
   Wyjazd miał dla nas również charakter integracyjny. Sami braliśmy udział w jego organizacji - grupa dziewcząt gotowała, chłopcy sprzątali. Na obiad było pyszne spaghetti, a pozostałe posiłki także nas solidnie umocniły.
   Ostatniego dnia, była okazja do spowiedzi, ksiądz także odprawił Mszę Świętą, w której tylko my braliśmy dział. Po niej pozostało nam już sprzątnąć nasze pokoje oraz kuchnię i wrócić do domów kolejką. Na wyjeździe panowała miła atmosfera, więc wszyscy zachowamy z niego dobre wspomnienia. 

   Jakiś czas temu zrodził się pomysł, by w naszej parafii zaistniały katechezy dla dorosłych. Póki co zaplanowane zostały trzy i rozłożone na kolejne środy adwentu. Wybór tematów nasunął się sam w nawiązaniu do czasu adwentowego. Katechezy te poruszają tematykę życia po życiu. Pierwsza dotyczyć miała problemu śmierci i sądu ostatecznego, kolejna czyśćca i nieba, ostatnia natomiast - piekła.
   Podczas dzielenia się tym pomysłem wśród kolegów księży z roku zaproponowali oni, by włączyć się w tę akcję i takie katechezy wprowadzić także u siebie. W ten sposób każdy z nas przygotowuje jedną konferencję i wygłasza ją w swojej i pozostałych dwóch parafiach. Oprócz naszej włączyły się w to przedsięwzięcie Parafia św. Faustyny w Pucku i Parafia bł. Edmunda Bojanowskiego w Rumi.
   Jest to okazja by przypomnieć i poszerzyć, a może dopiero zrozumieć to, o czym słyszeliśmy na lekcjach religii. Jest to również szansa by pogłębić swoją znajomość tych prawd wiary, które pozostają dla nas tajemnicą, a jednocześnie każdego z nas czekają.
   Póki co, na pierwszą  katechezę przybyły 23 osoby. Przed nami jeszcze dwa spotkania. Kto wie - być może pomysł się przyjmie i już niedługo będziemy myśleć o kolejnych?

   To nie było przewidziane. A przynajmniej nie tak szybko. Ostatecznie remont dachu naszego kościoła dokonał się jeszcze zanim przystąpiliśmy do malowania kościoła. To oczywiste, że najpierw należy zabezpieczyć dach, aby nie dopuścić do marnotrawstwa pracy i farby w wypadku powstania przecieków. Niestety, to właśnie się dokonało. Na ścianie sufitu powstały cztery wykwity pleśniowe, wskazujące na nieszczelność dachu. Trzeba więc było w tempie natychmiastowym szukać ekipy dekarzy, którzy zabezpieczyliby już na dobre dach kościoła przed ponownym przeciekaniem. Nie jest to najlepszy czas. Właściwie należałoby do tego podejść wiosną lub latem. Znalazło się jednak kilka dni pozwalających na prace dachowe. Zabezpieczyć trzeba dach nad nawą główną, boczne bowiem przykryte są solidną papą. Teraz i na głównym dachu położona będzie gruba, termozgrzewalna papa. Na razie na stronie południowej oraz nad chórem. Część północna musi jednak poczekać do wiosny lub lata, bo tam papa choć nowa, to cienka i odwarstwiona.

   W ostatnią niedzielę, w dzień naszego parafialnego odpustu podczas Mszy Świętej o godz. 11.00 do wspólnoty ministrantów zostało włączonych czterech kandydatów. Przez pół roku przygotowywali się oni do tego momentu przychodząc na dodatkowe zbiórki, na których uczyli się zadań i obowiązków wynikających z posługi ministranta. Do zostania ministrantem zachęcił ich jeszcze przed wakacjami ks. Łukasz Mordka, więc jest to jego ogromna zasługa, że chłopców służących do Mszy Świętej jest coraz więcej.
   Ministranci mają ogromną rolę do spełnienia pomagając Księdzu podczas Eucharystii. Noszą krzyż, dary ołtarza, świece czy Księgę. Mają  być także dobrymi chrześcijanami i świadkami Boga w życiu codziennym  w domu, w szkole, gdziekolwiek się pojawiają. Powinna ich cechować sumienność i gorliwość, i tą ostatnią szczególnie odznaczają się nasi nowi ministranci.
   Mamy nadzieję, że już niedługo w naszym Kościele pojawią się nowi kandydaci, a ich przygotowanie rozpocznie się już po feriach. Warto dodać, że kilku chłopców z klas trzecich, którzy przygotowują się do I Komunii św. już wyraziło chęć bycia ministrantami.

   Oj, był to pracowity dzień dla sporej grupy naszych parafian - głównie panów. Dzięki Bogu znów dopisali i dlatego można było wiele rzeczy organizacyjno - porządkowych wykonać. Przede wszystkim rozbili oni trzy duże namioty, które wcześniej z różnych źródeł zostały wypożyczone. Zestawione razem (dobrze, że są tego samego typu) utworzyły całkiem sympatyczną halę, w której jutro będzie można biesiadować po sumie odpustowej. W tym celu zniesiono tam ławki i stoliki. Jeden z panów przyniósł też i zamontował tam oświetlenie, które będzie służyć głównie uczestnikom poniedziałkowego spotkania, bo będą to późne godziny wieczorne. Potem jeszcze panowie zdołali odkurzyć figurę Pana Jezusa nad tabernakulum, kto inny zajął się sprzątnięciem chóru, który po długo trwających pracach remontowych przy organach, nie wyglądał najlepiej. Wieczorem pojawiła się też ekipa sprzątająca w kawiarence i dlatego można tam już kogoś wpuścić.

   Od kilku tygodni popołudniami bądź w wolne soboty pojawiał się pan stolarz, który sukcesywnie dorabiał stoliki w kawiarence, szafkę zlewozmywaka czy ladę. Potem przyszła kolej na zabudowę organów - najpierw pojawiła się kratownica u szczytu tejże obudowy, zaś wczoraj zamknięte zostały boki tego instrumentu płytami meblowymi. (O tyle są one lepsze od tradycyjnego drewna, że dadzą okazji do skolonizowania się przez korniki...)
   Wczoraj został też wykończony przedsionek kawiarenki i kaplicy adoracji, który dotąd straszył odrapanymi ścianami. Zostały one wyłożone również płytami meblowymi, co daje tę korzyść, że w momencie przystąpienia do remontu kaplicy adoracji, w każdej chwili można będzie owe panele odkręcić, a za nimi ułożyć dowolne kable, których trochę jeszcze brakuje zarówno w kaplicy jak i w kotłowni.
   Teraz o wiele przyjemniej wchodzi się do tej części naszego kościoła. Jest tam po prostu miło i przytulnie.

   Pomieszczenie pod zakrystią planowane było od dawna na kawiarenkę. Prace jednak ślimaczą się ze względów materialnych. Zawsze bowiem jest coś ważniejszego do zrobienia, dlatego posiłkujemy się w większości wolontariuszami, którzy prace remontowe wykonują tam bezinteresownie. Tak było z okablowaniem obiektu, hydrauliką i stolarką. Pierwotny plan zakładał wykonanie pod ścianami ław tapicerowanych i dołożenie krzeseł z drugiej strony stołów, gdy jednak udało się w styczniu kupić po okazyjnej cenie solidne i ładne foteliki, plan ław pod oknami upadł. W związku z tym pozostały niedokończone ściany, a poprzedni kolor górnych jej partii nie pasował już do tapicerki nowych fotelików.
   Zbliżający się odpust i wizyta Rodziny Radia Maryja podziałały moblilizująco i dlatego zgłosił się pan, który wycekolował niedokończone ściany oraz przy pomocy ks. Krzysztofa przemalował na nowy, harmonizujący z fotelami kolor.

   W gronie członków Rady Duszpasterskiej i Ekonomicznej odbyło się w minioną środę spotkanie poświęcone głównie bieżącym sprawom naszej wspólnoty, czyli mającym się rozpocząć w sobotę rekolekcjom, następującym po nich odpuście oraz wizycie Rodziny Radia Maryja w naszym kościele.
   To były zasadnicze punkty spotkania, ale zanim przystąpiono do ich omawiania zastanawiano się nad dwoma kwestiami nieco bardziej oddalonymi w czasie. Chodziło bowiem o czas adwentowy, gdzie - w związku z roratami - zwykle o wiele mniej osób przybywa na wieczorną Eucharystię. Zdecydowano więc, że z chwilą rozpoczęcia tego czasu oczekiwania, wieczorne Msze św. będą odprawiane w kaplicy adoracji. Powodem jest oczywiście czynnik ekonomiczny, łatwiej bowiem, taniej i efektywniej można ogrzać małe po-mieszczenie niż duży kościół. Druga sprawa dotyczyła Mszy św. wieczornych sprawowanych w trzynaste dni miesiąca - od maja do października. Gdy sprawowana jest Msza św. o godz. 20.00 w te dni, to na Mszach św. o godz. 18.00 jest niewielka frekwencja. Dlatego postanowiono, że w dniu, gdy odbywać się będzie nabożeństwo fatimskie, wieczorna Msza św. sprawowana będzie jedynie o godz. 20.00, zaś początek nabożeństwa nie ulegnie zmianie - jak do tej pory rozpoczynać się ono będzie o godz. 19.00.
   Dalsza część spotkania oscylowała głównie wokół spraw związanych z uroczystością odpustową. Ustalono porządek uroczystości odpustowej oraz przydzielono funkcje liturgiczne na sumę poszczególnym wspólnotom bądź osobom. Wobec braku jakiejś większej sali parafialnej zadecydowano o ponownym rozbiciu namiotów przy plebannii, w których nasze parafialne święto przeżywać będzie też można przy cieście, herbacie czy kawie. Z tego też powodu prosić będziemy parafian o upieczenie ciast na tę okoliczność.
   Rozmawiano też o następującej w kolejnym dniu uroczystości, która na pewno będzie miała szerszy zasięg geograficzny. Chodzi oczywiście o wizytę Rodziny Radia Maryja, która co poniedziałek gromadzi się w innej parafii, a uroczystości te transmitowane są przez Radio Maryja i TV TRWAM. To na pewno ważne wydarzenie w życiu naszej parafii, choćby dlatego, że o niewielkiej parafii w Małym Kacku usłyszą i za Oceanem. Właśnie dlatego należy się do tego wydarzenia dobrze przygotować. Będziemy bowiem gościli wiele osób i to nie tylko w świątyni na wspólnej modlitwie, ale i w namiotach, częstując kawą herbatą czy ciastem. Będzie to oczywiście przede wszystkim wydarzenie o charakterze religijnym.  Od nas jednak będzie zależało, jak zapamiętają nas jako gospodarzy. Dlatego: wszystkie ręce na pokład! Wszyst-kich prosimy o pomoc.

11 listopada odbyła się wycieczka dla 21 dzieci w nagrodę za codzienne uczestnictwo, w modlitwie różańcowej w miesiącu październiku.

Pojechaliśmy do Kaszubskiego Parku Miniatur w Stryszej Budzie, gdzie mogliśmy zobaczyć kopie najbardziej znanych budowli z Kaszub, Polski i ze świata w skali 1:25. Kolejnymi atrakcjami, które na nas czekały były: zagroda z żywymi zwierzętami, bajkowe postacie, Gabinet Śmiechu, gdzie za sprawą krzywych luster śmiechu było co niemiara :). Na najodważniejszych czekał zaś Zamek Strachu. W tym miejscu nasza grupa sprawdziła się w 100 procentach – znalazło się kilku śmiałków, którzy kilkakrotnie przemierzyli jego sale, by zasłużyć na miano bohatera!

Kolejnym punktem wycieczki było Sanktuarium w Sianowie, gdzie korzystając z wiedzy księdza dowiedzieliśmy się o historii figury Matki Boskiej Sianowskiej Królowej Kaszub. W drodze powrotnej zatrzymaliśmy się również przy Kolegiacie w Kartuzach. Dach tej pięknej budowli ma kształt trumny, a hasło, które wita pielgrzymów głosi tajemnicze: „Memento Morii”. Na szczęście na nas czekał autokar z całkiem sympatycznym dachem…

Na zakończenie dnia ksiądz Krzysztof przygotował jeszcze jedną bardzo miłą niespodziankę. Była nią projekcja filmu o przyjaźni i walce o słusznej idee oraz poczęstunek. Niestety wszystko, co dobre zawsze się kończy za szybko….

   Dzięki Bogu! Trwało to dość długo, ale wyraźnie zbliża się finał. W minionym tygodniu panowie organmistrze zamontowali pozostałe kanały wiatrownicy pedałowej i umieścili na niej wszystkie piszczałki. Z metalowymi nie było problemu, ostatecznie są to w większości te, które wcześniej zostały zdemontowane z tych samych organów - musiały więc pasować. Natomiast drewniane piszczałki pochodzą z tzw. komisu, były więc zamontowane w innym instrumencie i dlatego pojawiły się pewne problemy z dopasowaniem ich do wiatrownicy. Wszystko jednak jest już zamontowane i gra! Niestety jeszcze fałszywie. Kolejny tydzień przeznaczony jest na dostrajanie kolejnych piszczałek. Fachowcy twierdzą, że to czas wystarczający do tego stopnia, że zgodzili się na koncertowe wykorzystanie tegoż instrumentu w najbliższą niedzielę. Słuchając gry jednego z panów organmistrzów wydawało się, że jego umiejętności są wystarczające do zaprezentowania możliwości wyremontowanego instrumentu. Sam jednak w swej skromności zaproponował swojego kolegę, pana Gedymina Grubbę. Na stronie internetowej można przeczytać, że jest on najaktywniej koncertującym polskim organistą. Koncertuje na wszystkich kontynentach. Rocznie wykonuje ok. 100 koncertów na całym świecie. W swoim dorobku posiada kilkanaście pozycji płytowych, zrealizowanych także za granicą. Prowadzi również kursy mistrzowskie interpretacji muzyki organowej na całym świecie. Jest dyrektorem Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Organowej w Katedrze w Pelplinie - jednej z największych obecnie imprez kulturalnych tego typu w Europie. Zasiada w jury konkursów organowych. Prezes Zarządu Fundacji Promocji Sztuki im. Gabriela Fauré w Gdańsku.
   Brzmi to wszystko obiecująco, więc skorzystajmy z okazji i zaprośmy swoich bliskich.