Uwagi rozpoczynające się od tych słów irytowały nas już w dzieciństwie, w młodości drażniły, a wieku dojrzałym najczęściej były odrzucane. Nikt nie lubi pouczeń i to podawanych w formie kategorycznej, a przecież na tym polega zadanie proroka. Był nim Jeremiasz, był i św. Jan Chrzciciel. Trudne zadania stawiał przed nimi Pan Bóg i doskonale wiedział, że to niełatwe. Niełatwe dlatego, że na przekór całemu światu trzeba zachować stan duszy i serca w doskonałej czystości, aby możliwie najlepiej rozpoznawać intencje Posyłającego i wiernie przekazywać Jego wolę. Trudnością, być może większą, jest stawanie w pojedynkę przeciwko adresatom słów Pana. Ci nie są skłonni słuchać Jego napomnień, mogących ratować ich wieczność.

   Ani Jeremiasz, ani Jan nie szukali wrogów, ale mimochodem powiększał się tłum najpierw oporny, niechętny, potem coraz bardziej wrogi - właśnie ze względu na słowa prorockich napomnień. Jak dzieci, których nie interesują zbliżające się problemy stomatologiczne, bo - wbrew ostrzeżeniom kochających rodziców - chcą z uporem sięgać po łakocie... Cóż z tego, że nie mają racji? Ważne jest, że czują się z tym dobrze i są wystarczająco uparci, aby podświadomie stawać po stronie przeciwnej Bogu.

   Żyjemy w brutalnym świecie, który umiejętnie dzieli ludzi na dwa obozy - z pewnością nierówne. Przyczyny podziałów są różne, ale warto zastanowić się nad tym, po której stronie stoję (niezależnie od powszechnych nastrojów), bo żyjąc w tym świecie nie wystarczy trzymać się blisko Boga. Trzeba też umieć realizować Jego nakazy - w tym kierować napomnienia w stronę tych, których On pragnie ocalić. To z pewnością niełatwe, ale wybór należy do ciebie...