Pustynia w mentalności żydowskiej wiązała się ze wspomnieniem czterdziestoletniego brodzenia w piaskach pustyni, zanim wkroczyli do Kanaanu. Potrzebowali surowości przyrody, by wrócić do Boga...

   Pan Jezus nie potrzebował wracać, ale skoro wybrał się na pustynię, to tylko po to, by nam uświadomić dobrodziejstwo oderwania się od spraw ziemskich, choć - jak się okazuje - nawet tam szatan nie daje Mu spokoju. Dla nas przestrogą winno być to, że skoro nawet Jego odważył się kusić, to i nam nie da spokoju - zwłaszcza w czasie Wielkiego Postu. Miejmy się na baczności.