Niezwykle dowcipny, nieżyjący już, nasz poprzedni zakrystianin, pan Henio miał wiele powiedzonek, wśród których znalazło się i to (znane): Nie chwal dnia przed zachodem. Od siebie zaś dodawał, uśmiechając się pod nosem: ...a żony przed śmiercią. 

   Rozumiejąc dowcip pana Henryka widzimy w nim przejaw opartej na do-świadczeniiu mądrości ludowej, wyrażającej ostrożność. Sam Pan Jezus przecież mówił: Po owocach poznacie ich. 

   Ostatnio sekretarz generalny Caritas Peru, Manuel Huapaya Mendoza powiedział, że Leon XIV zapisał się w sercach Peruwiańczyków, jako ten, który troszczył się o najuboższych, wspierał kapłanów i budował relacje pokoju. Przypomniał, że ponad 20 lat, które augustianin spędził w tym kraju, wpisały się w jego DNA i przemieniły serce misjonarza. Odwołując się zaś do papieża Jana Pawła II, który nazwał Amerykę Południową kontynentem nadziei, wskazał, że wraz z wyborem na papieża aktywnego misjonarza, Peru może pośrednio zapewnić ogromną pomoc Europie: Europa przyniosła nam wiarę, ale dziś staje się zdechrystianizowana i jest to powód do wielkiego niepokoju dla Kościoła. Europa potrzebuje inicjatywy misyjnej. A Leon XIV, papież-misjonarz, może ją podjąć. Och, daj Boże! Módlmy się o to.     

   Dlaczego obchodzimy Dzień Matki? Czytające to w tej chwili panie, godnością macierzyństwa obdarzone, mogą się obruszyć na tak sformułowane pytanie. I słusznie! Przyzwyczailiśmy się bowiem do tego, że matce po prostu za wszystko należy się wdzięczność. A to, że tylko raz w roku taki dzień obchodzimy, to dlatego, aby jedynie zasygnalizować konieczność realizowania takiej oczywistości. 

   Co prawda do dnia 26 maja upłynie jeszcze sporo czasu, ale sama myśl o tej dacie winna przekierować nasze myśli w stronę tej Matki, z którą równać się nie może żadna z ziemskich matek, a i owszem - sama pewnie z radością składać Jej będzie swoje hołdy z powodu właśnie osobistej wdzięczności za tak wiele darów od Niej otrzymywanych.

   Nie powinno to dziwić nikogo spośród ludzi wierzących w naszej Ojczyźnie. Dlaczego więc czas Jej dedykowany, czyli właśnie przeżywany miesiąc maj tak niewielką reprezentację przy Niej gromadzi? Ludzie zapracowani? Pewnie tak, ale żeby tak w ogóle? Może by tak choćby jeden dzień w tygodniu poza niedzielą? A dzieci też są zapracowane? Przecież to Matka i to najlepsza z matek. Najmniejszego dowodu serdeczności nie pozostawi bez nagrody... Może choćby dlatego warto?

   Od dłuższego czasu zastanawialiśmy się w jaki sposób zabezpieczyć wyloty wentylacyjne na dachu, by można było nawet i zimą przewietrzyć świątynię od czasu do czasu, bo trzyszybowe okna tworzą taką szczelność w kościele, że martwić się będziemy znów wilgocią na sufitach i ścianach. Z pomocą przyszli nasi parafianie, którzy w swojej firmie wykonali dwie skrzynie z blachy nierdzewnej, wyposażone w żaluzje, mające otwierać się pod wpływem wydmuchiwanego powietrza. Trzeba jeszcze tylko nieco poprawić mechanikę i korzystać będziemy z nowego dobrodziejstwa. Bóg zapłać. 

   Przed trzema dniami po raz pierwszy zbieraliśmy kolektę pierwszoczwartkową na konkretny cel. Chodzi o opisywaną propozycję wynikającą z referatu programowego Moderatora Generalnego Ruchu Światło - Życie, ks. Marka Sędka (opisywaliśmy to już przed miesiącem, relacjonując spotkanie Rady Duszpasterskiej). Po powrocie z Brazylii mówił o trudnej sytuacji materialnej tamtejszych wiernych i o licznych powołaniach, które budzi tam Pan Bóg. Niełatwo jednak utrzymać seminaria -  właśnie z powodu wspomnianego ubóstwa. W przeliczeniu na złotówki miesięczny koszt utrzymania jednego kleryka wynosi 1500. Ks. Moderator apelował o podjęcie akcji, umożliwiających wsparcie tamtego Kościoła w tym zakresie. 

WIELKI CZWARTEK

18.00 - Obrzędy Wieczerzy Pańskiej

Adoracja Najśw. Sakr. w Ciemnicy (do godz. 24.00)

21.00 - Gorzkie Żale (w Ciemnicy)

WIELKI PIĄTEK

7.00 - Rozpoczęcie adoracji Najśw. Sakr. (w Ciemnicy)

8.30 Jutrznia z Godziną Czytań (w Ciemnicy)

14.45 Modlitwa w ciągu dnia(w Ciemnicy)

15.00 - Rozpoczęcie Nowenny do Miłosierdzia Bożego

19.00 - Ceremonie Wielkiego Piątku

21.00 - Gorzkie Żale (w kościele)

Adoracja przy Grobie Pańskim (według ulic)

22.00 - 23.00 - ul. Przemyska, Sieradzka 

23.00 - 24.00 - ul. Wrocławska, Wielkopolska, Małopolska,

WIELKA SOBOTA 

00.00 -   1.00 - ul. Wileńska, Sportowa, Stryjska

1.00 - 2.00 - ul. Łęczyska, Płocka, Sochaczewska

2.00 - 3.00 - ul. Kurpiowska, Żmudzka, Góralska

3.00 - 4.00 - ul. Radomska, Lipnowska, Wieluńska, Częstochowska, Siedlecka

4.00 - 5.00 - ul. Łowicka, Bielska, Piotrkowska, Olkuska

5.00 - 6.00 - ul. Halicka, Sandomierska, Kaliska

6.00 - 7.00 - ul. Bądkowskiego, Rungurska, Skolska, Lotników, Krośnieńska, Sanocka

8.30 Jutrznia z Godziną Czytań

10.00 - 16.00 - Święcenie pokarmów (o każdej pełnej godzinie)

15.00 - Nowenna do Miłosierdzia Bożego

Modlitwa w ciągu dnia

18.00 Nieszpory

20.30 - Ceremonie Wigilii Paschalnej

ZMARTWYCHWSTANIE PAŃSKIE

6.00 - Eucharystia Wielkanocna z Procesją Rezurekcyjną 

   Mając w perspektywie Wielki Tydzień oraz dalsze wydarzenia, takie jak pielgrzymka do Wejherowa i tym podobne, członkowie Rady Duszpasterskiej zebrali się - jak co roku - na wielkopostnym spotkaniu, które odbyło się w ostatni dzień marca.    

   W ubiegły weekend Stowarzyszenie Katolickie Centrum Kultury w Gdyni Małym Kacku zorganizowało dwa występy, na których przedstawiło misterium Męki Pańskiej pt. Noc ponad miastem, czyli także i twoja historia. Spektakl, który nasi parafianie dobrze znają zarówno z wersji scenicznej, jak i z Misterium ulicami Kacka, w piątek zagrany został w Bydgoszczy w kościele pw. Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel zaś w sobotę u górali - w Gminnym Ośrodku Kultury i Sportu w Raciechowicach. Wszędzie zostali serdecznie przyjęci i ugoszczeni zupełnie nie w stylu wielkopostnym... Z kolei tydzień wcześniej misterium mieli okazję obejrzeć parafianie Chrystusa Zbawiciela w Gdańsku Osowej. 

   Czas biegnie bardzo szybko, wchodzimy już w trzeci tydzień Wielkiego Postu, a przecież tak niedawno był Popielec, tak niedawno było Boże Narodzenie, tak niedawno...

   Za chwilę świętować  będziemy pamiątkę  Zmartwychwstania Pańskiego i - jak co roku - pojawią się różne prośby o pomoc w zorganizowaniu tych Świąt dla tych wszystkich, którym z różnych przyczyn jest trudniej. W okresie przedświątecznym jesteśmy rzeczywiście hojniejsi, częściej myślimy o innych, łatwiej przychodzi nam się dzielić tym, co mamy - kosz na produkty żywnościowe, stojący przy wejściu do kościoła, na końcu ławek, szybko się zapełnia. (Tym razem o pomoc w wypełnieniu go produktami prosi grupa charytatywna Samarytanie, działająca w naszej wspólnocie). To przykład przedświątecznej akcji, ale potem pozostaje cały rok, kiedy pomoc potrzebującym jest  świadczona, a jednak jest o niej ciszej... (To takie naturalne, że dobro mnoży się przez działanie, a nie przez hałas wokół niego). 

  Zdaje się, że nakręcono kiedyś film pod tym tytułem, ale nie o nim mowa (bo nawet nie wiem, czy warto go polecać...). Funkcjonuje jednak jakieś ludowe przekonanie, że facet winien być twardy. I coś w tym z pewnością jest. 

 Od dawna cieszymy się możliwością wyświetlania w kościele tekstów modlitw i śpiewów podczas Mszy św. i nabożeństw. Rzutniki multimedialne były bardzo dobre, choć z czasem coraz trudnej było odczytywać teksty na ekranie wykonanym z płótna. Dlatego zastąpiły je czterowarstwowy materiał z efektem lepszego przenikania i antyrefleksu. Z czasem i na to zaczęliśmy narzekać - zwłaszcza w słoneczne dni. To zrozumiałe. Dlatego po latach dorobiliśmy się dużych monitorów (te w bocznych nawach mają 55 cali, choć w dużej przestrzeni wyglądają na mniejsze). Kontrast jest nieporównywalnie lepszy, a i nasłonecznienie nie przeszkadza. Problemem okazało się jedynie sterowanie tym systemem.