Nie tylko ludzie się starzeją - temu procesowi podlega również nasz Moherobus, w którym niedawno zostały wymienione progi i zreperowane części blach. Wczoraj miejscowy tapicer naprawił tzw. podsufiktę. Czekamy jeszcze na wymianę prawego błotnika, klapki wlewu paliwa i malowanie. Staruszek będzie jak nowy

   Przyzwyczailiśmy się już do widoku dużego namiotu przed naszą świątynią, który służył na tę okoliczność za teatralne foyer podczas KURTYNY. W tym roku już po raz dziesiąty przeżywać będziemy to artystyczne wydarzenie. Jednak tym razem namiot pozostanie na dłużej. Stowarzyszenie KACK bowiem - jak przystało na artystów - zamierza udostępniać go jako miejsce przeróżnych wydarzeń kulturalnych nie tylko na KURTYNĘ. Lista planowanych wydarzeń ciągle rośnie. Aby jednak przystosować wnętrze namiotu do używania w chłodne dni trzeba będzie jeszcze (na miarę możliwości) go ocieplić oraz zainstalować zakupione już nowe ogrzewacze. Wygląda to ciekawie.

   Starsi wiedzą: to pierwsze słowa piosenki o miłości, której uczyliśmy się w szkole podstawowej, kiedy jeszcze był tam obecny przedmiot o nazwie wychowanie muzyczne. Jednak nie o szkole dzisiaj, a o domku, o którym przez ostatnie dni myślimy, na który składaliśmy się podczas zbiórki sprzed dwóch tygodni. Co prawda nie wiadomo, czy to będzie domek biały, ale na pewno mały. Inżynier projektu owego domku, powstającego pod konkretną potrzebę wspominanej pani, jest z nami w ciągłym kontakcie. Przesłał nawet jego plany, z których wynika, że będą w nim dwa pomieszczenia: niewielki salonik (około 10 m2) z aneksem kuchennym oraz przestronna łazienka z możliwością najazdu odpowiednim wózkiem pod prysznic, z toaletą wyposażoną w uchwyty dla inwalidów itd.

   Po wakacjach należy z nowym zapałem wziąć się do pracy. Dlatego konieczne było zebranie członków Rady Duszpasterskiej, aby nakreślić plany na kolejny etap działania naszej wspólnoty. Co prawda nie wszyscy członkowie wspomnianej rady zdołali stawić się na spotkanie, ale może to oznaczać, że jeszcze nie powrócili z wakacji...

   Pierwszy czwartek miesiąca za nami. Jest to dzień szczególny, w którym zaleca się zorganizowanie tzw. Godziny Świętej. Polega to na umożliwieniu adoracyjnego czuwania przy Chrystusie Eucharystycznym w dniu, który przypominać ma nam modlitwę Pana Jezusa w Ogrójcu z Jego, budzącymi wyrzuty sumienia, słowami: Jednej godziny nie mogliście czuwać ze Mną? Aby jednak dać możliwość jak największej liczbie naszych parafian do spotkania w ciszy z Panem Jezusem już przed laty ustaliliśmy na spotkaniu Rady Duszpasterskiej, że będzie to całodzienna adoracja - pierwotnie do godz. 21.00, a później (ze względu na pierwszopiątkową adorację od zakończenia wieczornej Eucharystii do 21.00 w ciszy a potem już do rana w kaplicy adoracji) kończyliśmy ją już o godz. 18.00. Między innymi dlatego powołano Straż Honorową Najświętszego Sakramentu - aby Pan Jezus ani przez chwilę nie pozostawał sam. W ostatnim czasie jednak i to się przytrafiało... Dlatego radością wielką był miniony czwartek, gdzie na gorący apel o pobranie wizytówek do adoracji nie było ani chwili osamotnienia Pana Jezusa wystawionego w monstrancji. Mało tego! Bywały chwile, kiedy to jednocześnie po sześć, osiem czy dwanaście osób trwało w ciszy na modlitwie. Nie jest to może jakiś rekord, ale - daj Boże - początek jakiegoś zwrotu.

   Ponad dziewięć lat temu stanęły nowe ołtarze boczne w naszym kościele, zastępując poprzednie, dość ubogie. Zamontowano w nich nowoczesne, ledowe podświetlenie obrazów. Niestety, z czasem źródło światła stopniowo zaczęło się wypalać i ostatnio (zwłaszcza w ołtarzu Bożego Miłosierdzia) było niemalże niezauważalne. Dlatego dokonano wymiany pasków ledowych w obu bocznych ołtarzach naszego kościoła.

   Ma już swoje lata, ale dzięki niemu możemy z mniejszym stresem udostępniać naszą świątynie do spotkań z Panem Jezusem. Wszystko jednak ma swój czas. Ten dopadł również rejestrator tego systemu - po prostu odmówił współpracy... Dzięki Bogu jeszcze tego samego dnia udało się zamontować nowy sprzęt i wszystko wróciło do normy.    

   Czas mija tak prędko, ze już za chwilę o wakacjach będziemy mówić w czasie przeszłym. Tak niedawno był festyn parafialny, na którym zbieraliśmy pieniądze na wakacyjne wyjazdy. W tym roku dzięki ofiarności parafian dzieci i młodzież skorzystały z pięciu  jednodniowych wycieczek, uzyskały dofinansowanie na wyjazd na Jubileusz Młodych do Rzymu oraz wyjazd na obóz zorganizowany przez Caritas.

   Dumnie możemy ogłosić, że w ubiegłym tygodniu młodzież z naszej parafii brała udział w obchodach Jubileuszu Młodych 2025 odbywających się w Rzymie. 

   W tym czasie oprócz uczestnictwa w Mszy świętej odprawianej przez papieża Leona XIV w Watykanie i tej sprawowanej przez polskiego kardynała Grzegorza Rysia na terenie Casa Polonia, mieli oni okazję zwiedzić również wiele miejsc ważnych dla każdego (nie tylko młodego) katolika. 

   Wakacje to też czas rozmaitych rekolekcji, organizowanych zarówno dla dzieci, młodzieży jak i całych rodzin. I właśnie takie rodziny, skupione w formacji Domowego Kościoła, w miniony wtorek zjechały się do naszego kościoła. Wobec niepewności pogodowej, pozostały do ich dyspozycji rozstawione dla jasnogórskich pielgrzymów namioty. Zjechały się jedynie dwie wspólnoty: jedna z diecezji pelplińskiej, odbywająca swoje rekolekcje w Swarzewie oraz druga z diecezji legnickiej, która swój czas rekolekcyjny przeżywała w Straszynie. Wszystkich było około 150 osób - dorosłych i dzieci. Po tak zwanym zawiązaniu wspólnoty, odbyła się Eucharystia, po której wszyscy przeszli do ustawionych pod namiotami stołów na agapę, czyli posiłek. Następnie, po powrocie do kościoła, wzięli udział w nabożeństwie zwanym Godziną Odpowiedzialności i Misji, podczas której kilkanaście dorosłych osób złożyło swoje deklaracje dobrowolnej abstynencji od napojów alkoholowych. I to był ostatni punkt Dnia Wspólnoty.