W dzisiejsze święto Matki Kościoła liturgia każe nam rozważyć historię dwóch drzew. Tak, właśnie. Mamy więc w pierwszym czytaniu drzewo rajskie, w Ewangelii zaś drzewo krzyża. Tradycja Kościoła chętnie stawia je obok siebie, wskazując na całkowite przeciwieństwo i to nie tylko samej konstrukcji materialnej, ale przede wszystkim osób, które przy nich zostały wyobrażone.

   I tak: pierwsze z nich jest dziełem Boga, przygotowanym dla człowieka jako próba wierności, ewangeliczne zaś drzewo jest niewątpliwie dziełem człowieka, przygotowanym w bezrozumnym odwecie dla niewątpliwie zawsze wiernego Boga. Ponadto pierwsze z nich jest drzewem poznania, drugie zaś - drzewem spełnienia. Pierwsze sprowokowało do buntu i pychy, drugie jest drzewem pokory i posłuszeństwa do końca. Owocem pierwszego jest śmierć, drugiego zaś - życie.

    Możemy też powiedzieć, że oba drzewa są też miejscem szczególnej obecności kobiet: pierwsza wyraża może nie tyle bunt ile przekorę oraz pragnienie stania się jak Bóg, druga zaś symbolizuje posłuszeństwo i ciągłą gotowość do służby. Dlatego Ewa jest matką wszystkich śmiertelnych, zaś Maryja - Matką odkupionych i Matką żyjących. Owocem działania pierwszej było odrzucenie, czyli wypędzenie z ogrodu Eden, zaś druga - właśnie przez swoje posłuszeństwo i współpracę z Bogiem - jest Ucieczką grzeszników i powracających do swego Pana.